Ruim twee weken geleden is het proefschrift Time to be Creative, self regulation in Time for Creative Professions succesvol verdedigd door Flora Beeftink, die hiermee is gepromoveerd bij de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e). Haar proefschrift is niet openbaar, maar ik mocht het wel alvast lezen. In de inleiding beschrijft ze dat ze voor dit proefschrift heeft onderzocht hoe er in creative beroepen wordt omgegaan met timemangement. Zaken als planningen, incubatietijd (piekertijd), deadlines, keuzevrijheid bij het organiseren van het creatieve werk, patronen bij het verdelen van de werklast (het ijsberen door de kamer) en de tijdsbewaking tijdens de voortgang van het creatieve werk. Het onderzoek bestaat uit 5 studies; een experiment, twee enquêtes een interview en een agenda onderzoek. Een belangrijke conclusie van het proefschrift is de noodzaak van time management vaardigheden om je als creativeling ook zakelijk staande te houden. Toch lijkt het erop dat we nog maar aan het begin staan met onze kennis over de rol van timemanagement in creatieve beroepen. Vervolgonderzoek is (uiteraard) nodig.
Monthly Archives: oktober 2008
De beperkte houdbaarheid van de medewerker 2.0
De magische term web 2.0. wordt te pas en te onpas gebruikt als we iets nieuws op het gebied van organisatie en ICT moet beschrijven. 2.0 beta is de officiële aanduiding van een verzameling slimme internet technieken die het leven van een computer gebruiker/kenniswerker kunnen vergemakkelijken. Denk aan het gebruik van social communities (LinkedIn, Plaxo, Facebook, Hyves), de blogosphere (in Nederland zijn er voorbeelden op zakelijk gebied zoals Managementsite.nl en op politiek/lifestyle gebied hebben we geenstijl.nl en vele anderen) en natuurlijk de opkomst van wikinomics (naar het boek van Don Tapscott) en crowdsourcing (naar het artikel van Jeff Howe in Wired).
Anorexiastrategie steekt weer de kop op in Nederland
De voorpagina van de Volkskrant van afgelopen zaterdag schreeuwde: Contractanten op straat. Grote ondernemingen als Heineken en DAF lozen hun uitzendkrachten. Volgens de krant is het de schuld van de kredietcrisis. Ik moest denken aan de bijdrage uit 2006 op Managementsite.nl van mijn bloglega Edwin Lambregts, wegkwijnen in de vallei des doods. Sinds zijn bijdrage lijkt er niet veel veranderd in Nederland. Het monster van de anorexiastrategie steekt weer haar kop op. In de handel en industriebranches wordt er nu gesneden in het flexibele werknemers-bestand, maar dit lijkt wel heel erg korte termijnpolitiek. Blijkbaar wordt er vergeten dat we over een tijdje ditzelfde personeel keihard nodig hebben en dan is het niet meer beschikbaar. De vergrijzing gaat gewoon door. De tijd om innovatief te ondernemen begint te dringen.
De eerste sollicitant heeft zich gemeld!
Nog maar drie weken is Puyt Consultancy onder weg en de eerste sollicitant meld zich spontaan via de email. Na een leuk gesprek was ik vandaag best opgetogen. In een overspannen arbeidsmarkt is het toch wel bijzonder dat bijna afgestudeerden zich spontaan komen aanmelden voor een baan. En deze sollicitant heeft goede papieren. Helaas heb ik zelf nog geen tijd heb om een junior consultant te begeleiden. Maar, ik ga wel mijn best doen om deze persoon op weg te helpen.
Dus collega’s: Wie heeft er plek voor een junior consultant die graag het vak wil leren?
Meer info op verzoek.
Waar liggen de grenzen van crowdsourcing?
Het mega sociale netwerk Digg.com is in opspraak geraakt. Enkele top gebruikers zijn met onmiddellijke ingang verbannen van de site. De officiële verklaring van het management van Digg was dat deze top gebruikers de algemene voorwaarden (T.o.S.) niet hebben nageleefd (script misbruik). Digg profileert zich als de markleider op de het gebied van nieuws democratisering. De gebruikers bepalen wat belangrijk is (Digging). Direct democratie. Prachtig, maar kun je echt een levensvatbaar business model maken op basis van directe democratie of is dit een illusie van een stel naïeve idealisten?
Waarom zeggen ambtenaren geen sorry?
De verontwaardiging en het leedvermaak waren deze week weer duidelijk te merken. Journalisten interviewden burgers op straat over het bericht dat gemeentes en provincies geld kwijt dreigen te raken doordat ze voor een procentje meer miljoenen hadden geparkeerd in IJsland. Ik heb heel veel mensen hard zien lachen voor de camera. Lekker puh, stelletje prutsers. Hahahaha! De vraag die nu opdoemt is de volgende: Moet hier ook iemand voor zijn verontschuldigingen aanbieden? Gaan deze speculerende ambtenaren zich met een mea maxima culpa tot de burgers van hun stad wenden? Het antwoord is nee.
The Mayonnaise Jar and the Two Cups of Coffee
When things in your life seem almost too much to handle, when 24 hours in a day are not enough, remember the mayonnaise jar and the two cups of coffee. A professor stood before his philosophy class and had some items in front of him. When the class began, he wordlessly picked up a very large and empty mayonnaise jar and proceeded to fill it with golf balls. He then asked the students if the jar was full. They agreed that it was.
Wat moeten burgers met een klant contact center?
Heb ik uw aandacht? Mooi. In gemeenteland heeft het K.C.C. zijn intrede gedaan. K.C.C. is de afkorting voor Klanten Contact Center. Burgers en bedrijven zijn tegenwoordig ‘klanten’. Dit naar aanleiding van het rapport Visie 2015, Publieke dienstverlening, professionele gemeenten van de commissie Jorritsma. Eén bezoekadres, één telefoonnummer, één email en één postadres. Via alle kanalen hetzelfde antwoord. De Klant Contact Centers als verdeelstation. Kwaliteit wordt gemeten en vergeleken, transparantie in processen en producten! En, binnen 10 jaar hebben alle gemeenten in Nederland een gezamenlijk service center volgens het New Yorkse 3-1-1 concept. Dit kan bereikt worden door te investeren in personeel en een dienstverlenende cultuur. De menselijke factor en de dienstverlenende cultuur zijn van van belang (blz. 3/16). Hoera!, de hemel op aarde. Ik kan niet wachten, welke ‘klant’ wil dit nu niet?
Zwarte zwanen en de invloed van het hoogst onwaarschijnlijke
Sinds een paar dagen ben ik op het spoor gekomen van Nassim Nicolas Taleb (NNT). Vorig jaar verscheen zijn boek ‘Black Swan Theory: the impact of the Highly Improbable’. Een boek wat volledig aan mij voorbij is gegaan. Maar door de recente wereldwijde kredietcrises komt zijn naam steeds vaker naar voren. Management guru Tom Peters haalt hem te pas en te onpas aan, het eerste hoofdstuk van zijn boek is gepubliceerd op de site van de New York Times en dan is er natuurlijk de website van NNT. Die laatste is echt voor de liefhebber, want ik vind zijn site ronduit lelijk en gebruikersonvriendelijk. Hetzelfde geldt voor de filmpjes van zijn boekpresentatie op YouTube. Schrijven is een ander vak dan presenteren. Maar goed, wat maakt meneer Taleb zo de moeite waard om te lezen?
Continue reading
Onderkoelde reacties op financiële curatele voorstel van Bos
De afgelopen weken heeft de minister van Financiën goed werk geleverd door de kredietcrises niet onderwerp van partijpolitiek te laten worden. In het kader van de garantieregelingen kwam naar voren dat ook een enkele gemeente geld bij Icesave had geparkeerd. Het leek er in het begin van deze week nog op dat het een paar incidenten waren, zoals de gemeenten Goes, Opmeer en Texel. Nu wordt duidelijk dat er massaal door de lagere overheden in het buitenland wordt gebankierd. De bedragen lopen in de honderden miljoenen. Wouter Bos kon niet de verleiding weerstaan om te zeggen dat de lagere overheden alleen maar moeten sparen bij veilige staatsbanken, zoals De Nederlandse Waterschapsbank, de Bank Nederlandse Gemeentes of de schatkist en ambtenaren moeten zich niet laten leiden door hoge rentepercentages. Dit is jammer, want nu bedrijft Bos weer partijpolitiek.