De positie van de topmanagers staat sinds de kredietcrisis in een ander daglicht. Lange tijd kon men zich bezig houden met strategie en groei van de organisatie. Visionaire kwaliteiten en leiderschap stonden buiten kijf. Als de ambities vervolgens niet werden waargemaakt, dan werd er een persbericht uitgedaan of werd dit tijdens een algemene aandeelhouders vergadering gepareerd. De bonussen bleven natuurlijk intact en men ging weer over tot de orde van de dag. Zonnekoning gedrag dus. In het afgelopen jaar is het snel bergafwaarts gegaan met de economische conjunctuur (we hebben nu officieel 2% krimp) en dat is lang niet meer voorgekomen. Topmanagers moeten nu noodgedwongen maatregelen nemen en hun leiderschapskwaliteiten worden voor het eerst echt op de proef gesteld. Vandaag verscheen een persbericht van Booz & company die thema heeft onderzocht. Eenderde deel van de topmanagers is sceptisch of de eigen plannen daartoe wel goed genoeg zullen blijken te zijn. Nog eens 46% van alle respondenten twijfelt eraan of het bedrijf de leiderschapskwaliteiten in huis heeft om de plannen in de organisatie door te voeren, los van het feit of ze de plannen goed vinden of niet. Kortom, fear, uncertainty and doubt. Een groot deel van de topmanagers valt nu dus door de mand.

De reacties in de pers
Verschillende reacties waren vandaag te lezen in de pers.  Door de shareholdervalue-gedachte en sturen op kosten staan de managers te weinig open voor vernieuwing en verbetering zegt Andre de Waal. De Nederlandse manager is zijn nieuwsgierigheid kwijtgeraakt. Heb ik nog echt belangstelling voor hoe het met mijn mensen gaat, wat hen beweegt? Ben ik echt nog nieuwsgierig naar hoe mijn bedrijfsprocessen werken? De durf om een nieuwe weg in te slaan, zijn veel topmanagers kwijt.(bron: motus management)

Zijn managers soft tegenwoordig ? Watjes? Carel Venrooy denkt van wel. “Het beeld van bestuurders die de weg kwijt zijn, overheerst. Ze houden alles het liefst bij het oude en klampen zich vast aan oude goeroes. Innovatie is hen vreemd.” Toch verschillen de managers van nu weinig van vorige generaties. In de jaren tachtig en negentig zochten hordes radeloze managers niet hun toevlucht tot een coach, maar doken in de managementboekjes van Tom Peters en Robert Waterman om zich de geheimen van goed management eigen te maken.(bron: FEM Business)

Kansen
De keizer heeft geen kleren aan. De top managers die nu door de mand vallen kunnen nu snel worden afgelost door de echte leiders.Het is lauterend voor (top) managers om te realiseren dat ze het niet alleen kunnen en dat ze de rest van de organisatie nodig hebben. Top managers komen weer terug op aarde en moeten weer met hun ‘poten in de klei’ gaan staan. Zoals Andre de Waal al aangaf is de anorexiastrategie niet de goede weg, maar zal het moeten komen van innovatie en het benutten van nieuwe kansen. De top manager met ambidexter leiderschapskwaliteiten gaat het maken. Aan de ene kant leiding geven aan de bedrijfsvoering en verstandige keuzes maken en aan de andere kant leiding geven aan de interne product en dienstenontwikkeling (innovatie). De blik moet weer naar buiten worden gericht. Angst en onzekerheid zijn echter slechte raadgevers. Twijfel is een teken van intelligentie, dus er is nog hoop.