Vroeg uit de veren vanmorgen om op tijd aan te kunnen schuiven bij het Business Network International. Ik verving een collega bij de chapter Amersfoort. Elke donderdagochtend van 07.00 – 08.30 uur ontbijten zo’n 35 tot 40 ondernemers met elkaar. Vaste prik. In het donker komt iedereen aangereden (op de fiets of met de auto) en men verzameld in het stadscafe de Observant. Het doel is natuurlijk netwerken, elkaar leads toespelen en jezelf profileren door in een 1 minuut presentatie jezelf voor te stellen aan de groep. Het is een hecht gezelschap. Van de mensen die ik heb gesproken heb ik alleen maar positieve verhalen gehoord. Het werkt echt. De kracht van de formule zit in de ‘givers gain‘. Je komt om te brengen en daardoor kun je ook halen (en niet andersom).Van elke beroepsgroep kan er 1 lid zijn van het chapter (anders krijg je onderlinge concurrentie). Het ontbijt wordt strak geleid door de voorzitter en de secretaris. Als je over je spreektijd dreigt heen gaat worden gele en soms rode kaarten getrokken. Om stipt 08.30 is het afgelopen en gaat iedereen aan het werk. Een interessante ervaring, waar ik ook weer wat leuke mensen heb leren kennen.
Monthly Archives: februari 2009
Boekidee: innovatiekillers doorbreken
Afgelopen woensdag had ik een afspraak met Ina Boer, uitgever bij Van Duuren Management. Ter voorbereiding van ons gesprek had ik ons boekje dat kan beter! gestuurd. Ik was wel benieuwd hoe een professionele uitgever aankijkt tegen de stukjes die de redactie van Innovatieforganiseren.nl bij elkaar schrijft. Is het goed genoeg? Kun je zoiets uitgeven (is er een markt voor?) Gelukkig was haar oordeel mild. De schrijfstijl is goed en to-the-point. Echter, het is nogal gericht op de actualiteit. Hierdoor verouderen de stukjes snel. Goed punt. Het schrijven van een boek is echter een andere stiel. Een duidelijke focus, een heldere formule en een goed thema zijn de basis. Ze was wel geïnteresseerd in een positief boek over innovatie. Dit herinnerde mij aan een posting over innovatie killers. Voor ik het wist hadden we een boek idee verzonnen, wat ik nu moet gaan bespreken met de redactie.
Sensemaking: waarom gaat het zoals het gaat?
Vorige week vrijdag heb ik me laten bijspijkeren op het onderwerp sensemaking. Een manier van denken die thuishoort in de school van het sociaal constructivisme. De grote denker is professor Karl Weick, die al in 1979 het boek the social psychology in organizing schreef (een boek wat ik nog steeds zoek). In nederland is de deskundige op dit gebied Leike van Oss van Organisatievragen.nl. Ze geeft op verschillende postdoctorale opleidingen dit college en afgelopen week was ik te gast bij haar in Brummen. Sensemaking gaat over het verklaren van ambiguïteit (tweeslachtigheid) of zoals wikipedia het formuleert: More exactly, sensemaking is the process of creating situational awareness and understanding in situations of high complexity or uncertainty in order to make decisions. It is “a motivated, continuous effort to understand connections (which can be among people, places, and events) in order to anticipate their trajectories and act effectively” (Klein et al, 2006a). Inderdaad, moeilijke materie. Ik ga deze manier van denken gebruiken als ‘bril’ om mijn promotie onderzoek mee uit te voeren. Maar er is nog een hoop werk te verzetten.
Zinloze AFM waarschuwing
De AFM gaat vanaf 1 april 2009 een volstrekt zinloze open deur waarschuwing verplicht stellen voor kredietverstrekkers. Maar waarom?
Allemaal ambtenaar
In 2007 werd er een enquête gehouden door Binnenlands Bestuur. De resultaten van de enquête waren vrij schokkend. “De ambtenaar die weinig meer doet dan de hele dag uit het raam kijken, is voor de helft van de hogere ambtenaren een bekend verschijnsel [...] Van de groep die het verschijnsel raamambtenaar kent, zegt bijna veertig procent zo iemand ook in zijn directe werkomgeving te hebben.” Het imago van de ambtenarij liep dus weer een forse deuk op. En toen kwam de voortekenen van de kredietcrisis. Net als Wouter Bos, herrijst het imago van ambtenaar. Het laatste kwartaal is er een massale run op banen bij de overheid. De Pers schreef vorig week al dat ambtenaar zijn weer cool is. Maar, moet de overheid wel blij zijn met deze groep mensen die komen schuilen voor de storm op de arbeidsmarkt?
Coert Visser: Doen wat werkt
Eindelijk heb ik het boek Doen wat werkt van Coert Visser gelezen. Het staat sinds 2006 al op mijn leeslijst en afgelopen week heb ik de net verschenen 2e druk gelezen. Het is een boek met een positieve boodschap, namelijk oplossingsgericht werken (in tegenstelling tot probleemgericht werken). Het boek Doen wat werk bestaat uit twee onderdelen. Het eerst gedeelte behandeld de zeven ingrediënten voor oplossingsgericht werken. Het tweede gedeelte komt met aanvullende technieken, team- en organisatie toepassingen, interviews met experts en besluit met een epiloog. Coert Visser beschrijft in zijn voorwoord dat hij zijn inspiratie voor dit boek opdeed na het lezen in 2000 van De kracht van oplossingen van Insoo Kim Berg en Peter de Jong. Insoo Kim Berg (een naam die bij Coert associaties oproept van een lange, blonde, Scandinavische vrouw) en Steve de Shazer, beiden psychotherapeuten, zijn de grondleggers van de oplossingsgerichte benadering. De grondleggers zijn beiden overleden. In 2003 heeft Coert Insoo ontmoet (het bleek een kleine Koreaanse vrouw te zijn), waarna ze regelmatig contact onderhielden en samenwerkten . De oplossingsgerichte benadering wordt ook buiten de psychotherapie toegepast in andere vakgebieden (coaching, management, onderwijs, etc.). Coert Visser en zijn collega Gwenda Schlundt Bodien werken al jaren samen in het Netwerk voor Oplossingsgericht Adviseren en Managen (NOAM) en dragen dit gedachtegoed uit in Nederland. Daarnaast is er ook een internationaal netwerk Solutions in Organisations Linkup (SOL) met enkele honderden enthousiaste leden, wereldwijd.