Vorige week vrijdag heb ik me laten bijspijkeren op het onderwerp sensemaking. Een manier van denken die thuishoort in de school van het sociaal constructivisme. De grote denker is professor Karl Weick, die al in 1979 het boek the social psychology in organizing schreef (een boek wat ik nog steeds zoek). In nederland is de deskundige op dit gebied Leike van Oss van Organisatievragen.nl. Ze geeft op verschillende postdoctorale opleidingen dit college en afgelopen week was ik te gast bij haar in Brummen. Sensemaking gaat over het verklaren van ambiguïteit (tweeslachtigheid) of zoals wikipedia het formuleert: More exactly, sensemaking is the process of creating situational awareness and understanding in situations of high complexity or uncertainty in order to make decisions. It is “a motivated, continuous effort to understand connections (which can be among people, places, and events) in order to anticipate their trajectories and act effectively” (Klein et al, 2006a). Inderdaad, moeilijke materie. Ik ga deze manier van denken gebruiken als ‘bril’ om mijn promotie onderzoek mee uit te voeren. Maar er is nog een hoop werk te verzetten.