Op het blog van David Maister is de laatste posting gedateerd op 13 juni 2008. Daar kondigt hij aan dat hij stopt met bloggen en de zomer vrij neemt. Inmiddels zijn we meer dan een jaar verder. Vandaag mailde ik de guru om te vragen hoe het gaat of wat hij tegenwoordig doet. Ik kreeg al snel een mailtje terug. Hij maakt het uitstekend, alleen is hij nu officieel gestopt met zijn adviespraktijk. De zomervakantie is waarschijnlijk goed bevallen. Hij wil wel graag contact onderhouden. Lucky me.
Category Archives: Interessante mensen
Verlanglijstje voor interviews
Afgelopen week werd mijn eerste Engelstalige interview met dr. Michael Shermer van de Skeptics Society gepubliceerd. Het kost wat meer tijd en energie, maar het is enorm leuk om te doen. Naar aanleiding van deze publicatie heb ik maar eens een rijtje gemaakt van een aantal mensen die ik graag een keertje zou willen interviewen. Vooral sceptisch denken, pseudo wetenschap, de opkomst van de evidence based management beweging en wetenschapsfilosofie vind ik erg interessant.
Op de foto van links naar rechts: Michael Shermer, Daniël Dennett, Malcolm Gladwell, Derren Brown, Richard Dawkins en Nicolas Nassim Taleb.
Continue reading
Tricks of the mind
De Amerikaanse illusionisten Penn en Teller braken alle televisie wetten met hun programma ‘Bullshit’ waarin ze op een sceptische wijze keken naar magie en aantoonden hoe makkelijk het is om mensen te bedonderen. Ze deden een illusie of magische truc die ze vervolgens aan het publiek gingen uitleggen. Dit is natuurlijk heiligschennis in de obscure wereld van magiërs, goochelaars en mediums. Maar, het bleek een schot in de roos (Bull’s eye!). Heel veel kijkers schreven dat ze enthousiast waren over een programma waarbij de intelligentie van de kijker niet bij voorbaat werd beledigd. In Groot Brittannië hebben we het fenomeen Derren Brown, die in Nederland nog weinig bekendheid geniet. Hij kwam in 2000 op Channel 4 met het programma Tricks of the mind en was op slag beroemd. In 2003 deed hij het nog eens dunnetjes over met de show genaamd Russian Roulette, waarbij hij een geladen pistool tegen zijn hoofd hield en raadde in welke kamer de kogel zat. Hiermee wilde hij graag eens testen hoever de grenzen van reality televisie konden worden opgerekt. Het mag duidelijk zijn dat hij graag mag provoceren en dat subtiliteit hem vreemd is. In zijn boekje Tricks of the mind laat hij zien hoe ‘eenvoudig’ het is om mensen te manipuleren. De belangrijkste conclusie voor mij: Het gaat niet om de techniek, maar om het beïnvloeden van de perceptie en de verwachtingen.
Henk Volberda: Sociale innovatie en dodelijke combinaties
Henk Volberda is hoogleraar Strategic Management and Business Policy en directeur van de faculteit Strategic Management and Business Environment bij Rotterdam School of Management. Hij was hij vorige jaar een van de onafhankelijke experts in de werkgroep sociale innovatie voor de SER publicatie over Sociale Innovatie. In 2007 zat hij de Hay Group Vision Society voor.
Malcolm Gladwell: What we can learn from spaghetti sauce
Het is een klassieker op internet, maar toch de moeite waard om aandacht aan te besteden. Malcolm Gladwell, auteur van o.a. the Tipping Point en Blink heeft in 2004 een TEDTalk gehouden over zijn persoonlijke held Howard Moskowitz. Moskowitz is het meest bekend geworden door spaghettisaus opnieuw uit te vinden…. Het filmpje geeft een mooi inzicht dat innovatie niet automatisch ontstaat door te luisteren naar je klanten. Moskowitz heeft jarenlang zijn hoofd gebroken over een mislukt experiment in de jaren 70 van de vorige eeuw wat hij had gedaan voor Pepsi om de ‘sweetspot’ te ontdekken (de juiste hoeveelheid van de nieuwe zoetstof aspartaam in een flesje Pepsi Cola). Alle varianten heeft hij door duizenden mensen laten proeven en de resultaten waren niet een mooie bellcurve, maar een grote chaos. Waar zit de denkfout?, vroeg Moskowitz zich af.
Michael Shermer: skepticism and evidence based management
Een paar weken geleden had ik een telefonisch interview met Michael Shermer van de Skeptics Society. Op managementsite.com is vandaag het eindresultaat gepubliceerd. In het interview behandeld skepticisme, evolutionary economics en evidence based management. Het volledige interview is hier te lezen.
Update 1: Michael Shermer heeft er zelf ook over getwitterd.
Update 2: Tracy Allson Altman van EvidenceSoup heeft er over getwitterd en op haar blog een stukje geschreven. Ik heb maar even een aardig mailtje teruggestuurd.

David Schoorman: lessen in vertrouwen
Eind augustus 2003 volgde ik een summercoarse Interpersonal Leadership Skills (ILS) bij TIAS. De hoofdspreker van professor F. David Schoorman, een Amerikaan met een Nederlandse achternaam. In 2007 is hij nog onderscheiden door de Academy of Management met een Distinguished Educator Award. De eerste dag van het programma bestond uit de blokken Interpersonal Leadership Skills, Group Dynamics and conflict resolution en Implications for interpersonal leadership. De volgende twee dagen gingen vooral over Negotiation and conflict resolution en Power and leadership. Ik moest hier vanmorgen aan terugdenken toen ik een oefening aan het bedenken was voor de Pianoo lunchsessie. Een van de centrale adviezen die ik van David Schoorman heb geleerd is: Vertrouwen is de bereidheid om risico’s te durven nemen in een relatie. Dit is eigenlijk de kern van mijn betoog voor volgende week.
Laurence Peter: waarom dingen altijd fout gaan
De geestelijk vader van het Peter principle. dr. Laurence Peter, schreef in 1969 de internationale bestseller The Peter principle, why things always go wrong. Dit jaar viert het Peter principle zijn 40 jarig jubileum. In elke bureaucratie maken mensen promotie tot het niveau van hun eigen incompetentie. In zijn boek introduceerde Peter en passant ook nog een nieuwe niche in het managementvak, namelijk hiërarchologie. Nauw verwant aan het Peter principle is het Dilbert principle, dat er vanuit gaat dat imcompetente medewerkers juist worden gepromoveerd om te voorkomen dat ze nog meer schade aanrichten op de werkvloer. Scott Adams, de geestelijk vader van Dilbert, laat Dogbert in een strip het als volgt formuleren “leadership is nature’s way of removing morons from the productive flow.” In de Dilbert strips wordt deze incomptente figuur natuurlijk uitgebeeld door de Pointed Haired Boss (PHB). In het verlengde van het Peter principle ligt Parkinson Law, wat ik al eerder beschreef in de bijdrage over de wet op vermenigvuldiging van ondergeschikten. Vaak proberen mensen die op het niveau van hun eigen incompetentie zijn beland zich te omringen met assistenten en adviseurs om nog enig gevoel van control en regie uit te kunnen voeren. Vaak door verdeel en heers tactieken. Het succes van Peter principle is de herkenbaarheid. Iedereen kent voorbeelden van te hoog gepromoveerde mensen die eigenlijk boven hun eigen kunnen moeten werken. Na 40 jaar staat de observatie van Peter dus nog als een huis.
Karl Weick: sensemaking of the organization

Vorig jaar sprak Jaap Peter op het congres van managementsite.nl in zijn inleiding over de immaterialiteit van organisaties. Je kunt ze niet vastpakken, of er aan ruiken. Ze bestaan alleen maar omdat we erover praten. Karl Weick (Spreek uit: Waajk) is een van de eerste mensen die opmerkte dat bepaalde fenomenen (zoals organisaties) bestaan doordat er over wordt gepraat. Hij noemt dit verschijnsel ‘Enactment’. Op blz 133 van zijn boek Sensemaking of the organization schreef hij de volgende toverformule “How can I know what I think until I see what I say?”. Ja, dat is lekker duidelijk. Klanten begrijpen ook meteen waarover je praat. Het lijkt wel alsof Weick het niet de moeite waard vind om zijn theorie af en toe te illustreren met wat praktische voorbeelden. Het heeft wel ook wel iets mysterieus en filosofisch.
Arko van Brakel: (Pla)sterk leiderschap
Op 15 december betoogde Arko van Brakel (ondernemer en columnist bij het Financieele Dagblad) dat minister Plasterk zich nu eindelijk eens kan ontpoppen tot een leider. Hij heeft een gouden kans om het Nederlandse onderwijs naar de 21e eeuw te loodsen door te gaan investeren in wiki’s, blogs (in normaal Nederland, informatie delen). (Pla)sterk leiderschap tonen door de weerbarstige uitgevers, die niet meewerken en saboteren, te trotseren. Prima idee en alweer een pleidooi voor Schumpeteriaanse creatieve destructie. Maar destructie leidt tot weerstand, of niet? Plasterk doet er goed aan om het belachelijke uitgevers oligopolie eens goed onder druk te zetten. Uitgevers hebben jarenlang geld verdiend met lesmateriaal, wat eenmaal ontwikkeld nauwelijks onderhoud kende en elk jaar leidde tot gegarandeerde omzet (elk jaar moeten nieuwe leerlingen weer nieuwe boeken kopen). Er was geen enkele prikkel op de markt voor concurrentie of innovatie. Uitgeverijen zijn de spreekwoordelijke fat cats.