Het nieuwe aanbestedingswetsvoorstel van de Europese Unie houdt het oligopolie van een zeer beperkt aantal grote adviesbureaus intact. Elke vorm van mededinging wordt op voorhand de kop ingedrukt omdat de dominante logica van de wet is geënt op de aannemerij met miljardenprojecten met lange procedures en grote risico’s. Dit terwijl het juist de kleine adviseurs zijn die als beste in staat zijn om maatwerk te leveren tegen de optimale prijs-kwaliteitverhouding. Door de vrijblijvendheid van het wetsvoorstel loopt de adviesmarkt een enorm risico om (verder) buitenspel gezet te worden en nog minder toegang te krijgen tot aanbestedingen. Dit is maatschappelijk onverantwoord.
Vandaag op de Optiek pagina in het Financieele Dagblad staat een ingezonden column van Edwin Martherus en mijzelf.
Het was gisteren een enerverend dagje. De dag begon met een interview door Ingrid Koenen van de Cobouw over de concurrentiegerichte dialoog. Als beginnend onderzoeker mocht ik met haar sparren over de inkoop- en aanbestedingspraktijk en mijn kijk op de concurrentiegerichte dialoog en de nieuwe aanbestedingswet geven. Dat heb ik naar beste eer en geweten gedaan. De bouwfraude, de vertrouwensparadox en het risicomijdende gedrag van de overheid passeerde de revue en we hebben het vooral gehad over de opkomst van allianties om dit te doorbreken. Aanstaande zaterdag zal het 
Eind augustus 2003 volgde ik een summercoarse Interpersonal Leadership Skills (ILS) bij TIAS. De hoofdspreker van professor F. David Schoorman, een Amerikaan met een Nederlandse achternaam. In 2007 is hij nog 
Een actueel thema binnen de aanbestedingspraktijk is de spanning tussen vertrouwen en controle. Dit bleek ook weer uit de feedback van bezoekers aan het jaarcongres van Pianoo 2009. Op 23 juni 2009 geef ik een lunchlezing van 12.30 tot 13.30 in de Malietoren in Den Haag over de spanning tussen vertrouwen en controle binnen de inkoop- en aanbestedingspraktijk. Vanuit een heel ander perspectief zal ik kijken naar de aanbestedingspraktijk en probeer ik vooral de deelnemers aan het denken te zetten.
Momenteel loopt een consultatieronde voor de nieuwe aanbestedinsgwet. Diverse brancheorganisaties hebben al een standpunt geformuleerd en gepubliceerd. Afgelopen week werkten Eugène Lobry, Edwin Martherus en ik aan een reactie. Omdat we als zelfstandige adviseurs ook vaak worden geconfronteerd met opmerkelijke aanbestedingspraktijken waren we gemotiveerd om een voorzet te schrijven voor het dagelijks bestuur van de Ooa. Daarnaast hebben Edwin en ik samen een opinie stukje geschreven voor de rubriek Optiek van het Financieele Dagblad. Veel gehoorde klachten gaan over disproportionele eisen op het gebied van omzet of kwaliteit. Kleintjes worden hierdoor op voorhand buitenspel gezet. Gezien het steeds grote wordende aantal ZZP’ers (meer dan 800.000) zal de overheid zich hierop moeten bezinnen. We gaan er niet vanuit dat het altijd kwade opzet is en zien veel in een dialoog tussen inkopers en branche-organisaties. Opbouwende kritiek ligt politiek nog erg gevoelig en de kans op polarisatie is natuurlijk groot. Toch hebben we vier adviezen weten te formuleren, die met name ook meer kansen bieden voor de MKB markt en ruimte geven voor creativiteit en innovatie. Een beetje creatieve destructie leidt al snel tot economisch ontwikkeling. Ook niet onbelangrijk is het werken aan herstel van vertrouwen. Wij willen hier graag een bijdrage aan leveren.
Op 3 maart luisterde ik naar BNR en ving een flard op van een interview met Linde Gonggrijp, directeur van FNV Zelfstandigen over het actieplan van het ministerie EZ zzp’ers zonder hindelijke regels. Ik kreeg de indruk een bondgenoot te hebben gevonden die mij wel wil steunen om een soort ‘verkoopcentrale’ te maken voor organisatieadvies- en onderzoeksdiensten. Dit moet in de toekomst dan de evenknie worden van de vele ‘inkoopcentrales’, waardoor de uitgangsposities tussen vragers en aanbieders weer iets meer gelijk worden getrokken. Begin maart heb ik een mail gestuurd en vorige week ontving ik een reactie.
Dienstverlening van het MKB en de overheid blijft een lastige combinatie. Met name als het gaat om de inkoop door middel van aanbestedingen van onderzoek, advies en management diensten. De inkopers willen het liefste met een paar partijen zaken doen, de zogenaamde preferred suppliers. Dit scheelt de inkoopafdeling veel administratieve rompslomp. Op zich een aardige gedachte, maar wel een beetje eenzijdig. De markt wordt nog steeds bedolven onder willekeurige eisen en mag opdraaien voor de administratieve kosten voor mededinging. De leveranciers mogen eens per 4 jaar (maximale looptijd van een contract) zich kwalificeren voor een raamcontract. Zeker in de huidige recessie wordt het weer flink prijsschieten. Hierover 
Op 15 december betoogde Arko van Brakel (ondernemer en columnist bij het Financieele Dagblad) dat minister Plasterk zich nu eindelijk eens kan ontpoppen tot een leider. Hij heeft een gouden kans om het Nederlandse onderwijs naar de 21e eeuw te loodsen door te gaan investeren in wiki’s, blogs (in normaal Nederland, informatie delen). (Pla)sterk leiderschap tonen door de weerbarstige uitgevers, die niet meewerken en saboteren, te trotseren. Prima idee en alweer een pleidooi voor Schumpeteriaanse creatieve destructie. Maar destructie leidt tot weerstand, of niet? Plasterk doet er goed aan om het belachelijke uitgevers oligopolie eens goed onder druk te zetten. Uitgevers hebben jarenlang geld verdiend met lesmateriaal, wat eenmaal ontwikkeld nauwelijks onderhoud kende en elk jaar leidde tot gegarandeerde omzet (elk jaar moeten nieuwe leerlingen weer nieuwe boeken kopen). Er was geen enkele prikkel op de markt voor concurrentie of innovatie. Uitgeverijen zijn de spreekwoordelijke fat cats.
