Je blijft je verbazen als je de nieuwssites in de gaten houdt. De eerstejaars studenten bij de hogeschool INHolland krijgen een convenant voorgelegd, waarin ze beloven aanwezig te zijn bij bijeenkomsten, lessen voor te bereiden en ‘begrip te hebben’ als er op de opleiding iets misgaat. Het convenant is niet juridisch bindend, het gaat meer om de symbolische waarde. Ik ben het wel eens met de auteur van dit stukje op Geencommentaar. Alles om de eerstejaars te motiveren…..
Tag Archives: cultuur
Mediatraining voor onderzoekers
Afgelopen zaterdag verscheen een artikel in de Cobouw. Toen ik het toevallig zaterdag online las was ik vooral verbaasd. Na er nog een goed over na te hebben gedacht vind ik het nodig om te reageren. Ik kan me niet vinden in het artikel neem ik hiervan afstand. Voor de publicatie heb ik het stuk niet meer kunnen lezen of erop reageren. Achteraf gezien had ik beter wel kunnen doen. Mijn eerste les is die van prudentie. Dat had ik meer moeten betrachten. Vrijuit spreken en met passie filosoferen over je onderzoeksonderwerp biedt alle ruimte om verkeerd te worden geïnterpreteerd. Tijdens het gesprek heb ik een aantal observaties uit de praktijk, voorzien van een context, toegelicht. Dat ik natuurlijk niet hetzelfde als een wetenschappelijk onderzoek en kan dus ook niet zo worden gepresenteerd. Meningen en feiten moeten duideljk worden gescheiden. In dit geval past mij bescheidenheid en zorgvuldigheid. Leuke quotes en tendieuze uitspraken zijn wellicht goed voor de verkoop, maar niet voor mij.
En oh, ironie. Het ging over de vertrouwensparadox. Dat is meteen mijn tweede les, namelijk vertrouwen. De toezegging: "Ik maak er wel een stukje van" en maar hopen dat het goed komt, kan dus niet. Als je het artikel zo oppervlakkig leest, dan zou je denken dat ik volgende week ga promoveren en al al een reeks publicaties en diepgravende onderzoeken op mijn naam heb staan. Dat is zeker niet het geval. Ik sta nog maar aan het begin van mijn onderzoek en ben bezig het goed afbakenen van het onderzoeks-terrein. Dat kost veel tijd en energie. Het helpt dan niet om op voorhand om je bronnen van je te vervreemden. Toekomstige publicaties ga ik gewoon weer zelf schrijven, zodat ik met verantwoordelijk kan voelen voor de inhoud.
De wet op vermenigvuldiging van ondergeschikten
In 1955 publiceerde prof. C. Northcote Parkinson een artikel in the Economist. Het artikel beschreef het fenomeen dat werk uitbreidt naarmate er meer tijd beschikbaar is om het af te maken. Als voorbeeld beschreef hij een oudere dame die een hele dag kan besteden aan het schrijven en versturen van een ansichtkaartje aan haar nichtje. Een uur wordt besteed aan het uitzoeken van het kaartje, nog een uur wordt verspilt met het zoeken naar haar bril, een half uur gaat verloren met het zoeken van het adres, 5 kwartier wordt besteed aan het componeren van de tekst en nog eens 20 minuten aan het beslissen of het wel of niet slim is om een paraplu mee te nemen op weg naar het postkantoor. Een druk bezet mens zou deze taak in 3 minuten klaren. Dit verschijnsel is een zogenaamde groeiwet die we tegenwoordig kennen als Parkison’s Law.
Geef medewerkers vertrouwen
Ruim 2 jaar schrijf ik op diverse weblogs over slimmer werken, dynamisch managen en innovatief organiseren. Hoe het toch komt dat nota bene de overheid met beloning en bestraffing prikkels moet komen om de prikklokmentaliteit uit 1900 (ten tijde van Taylor en Fayol) er uit te slaan? Eduard Schaepman, directeur van Regus Benelux, pleit voor acte de présence geven op een netwerkborrel. Want: “Bedrijfsgebouwen zijn niet altijd de meest efficiënte instanties als je productiviteit wilt stimuleren.” (bron mt.nl).
Gerrit Zalm: de moeilijkste managementklus ooit in Nederland
Deze uitspraak is van hoogleraar economie Arnoud Boot. De ronkende kop staat met chocolade letters boven de economie katern van Volkskrant van afgelopen zaterdag, met daaronder een foto van vice premier Wouter Bos tijdens de persconferentie over de samenvoeging van Fortis Nederland en ABN AMRO. Wat is er aan de hand? Het artikel beschrijft summier de opgave van de nieuwe topman van Fortis Nederland/ABN AMRO. En die topman heet Gerrit Zalm. Zalm is nog maar net financieel directeur bij DSB Bank, maar Dirk Scheringa laat hem ‘in het lands belang’ gaan. Bos heeft ervoor gekozen om zijn oude leermeester te vragen om de twee genationaliseerde banken te integreren, saneren en uit de bouwen tot een internationale levensvatbare bank. Dit is tegen de wil van de directies van ABN AMRO en Fortis Nederland. Bos kan daarom wel wat hulp gebruiken, want hij heeft de belastingbetaler beloofd dat de kapitaalinjecties (16 miljard euro) van de Staat rendement gaat opleveren (Concreet: de nieuw te vormen bankencombinatie wordt op termijn met winst verkocht). De enige succesvolle ervarings-deskundige is Gerrit Zalm. Hij nationaliseerde destijds KPN en heeft het met winst verkocht (ik geloof 13% rendement per jaar). Maar, wat maakt deze klus de moeilijkste managementklus ooit in Nederland?
Puyt Consultancy officieel van start
Vandaag begint Puyt Consultancy officieel met haar activiteiten. Vanaf nu kunt u bij ons terecht voor management- en adviesdiensten op de gebieden organisatie ontwikkeling, innovatie, samenwerking en klantgerichtheid. Tevens doen we promotieonderzoek naar succesvol veranderen binnen de overheid. We zijn altijd op zoek naar goede voorbeelden, cases en succesvolle veranderaars.
De grenzeloze organisatie laat nog even op zich wachten
Een leuk en opmerkelijk onderzoek van de Harvard Business School verscheen twee dagen geleden. De auteurs (Adam M. Kleinbaum, Toby E. Stuart en Michael L. Tushman), hebben een working paper gepresenteerd genaamd ‘The silo lives!’ Analyzing Coordination and Communication in Multiunit Companies’. Met de silo wordt natuurlijk de business unit structuur bedoeld. In 1995 verscheen het boek ‘the boundaryless organization: Breaking the chains of organizational structure‘, wat was geinspireerd op onderzoek door consultants (o.a. Dave Ulrich) die waren ingehuurd door Jack Welch (de toenmalige baas van General Electrics). De centrale gedachte achter de boundaryless organization is het vergroten van de slagvaardigheid, flexibiliteit en de winstgevendheid van de organisatie. Dit kan worden gerealiseerd door het weghalen van obstakels voor communicatie. Nu, ruim 13 jaar later, wordt dit concept nog eens empirisch getoetst en dan lijkt de grenzeloze organisatie in geen velden of wegen te bekennen…
Het grote creativiteitsonderzoek bij ondernemend Nederland
Premier Jan Peter Balkenende beklaagde zich vorig jaar over de zesjescultuur bij studenten. Geen ambitie, alleen maar calculerende burgers (minimale inzet, maximaal resultaat). Het boek Oh, wat zijn we creatief van Peter ten Hoopen en Marleen Jansen Groesbeek laat precies hetzelfde beeld zien in het Nederlandse bedrijfsleven. Altijd maar gefocussed op kostenefficiency en de korte termijn. Het goede nieuws is de enorme ruimte voor verbetering. Creativiteit is ‘hot’. Dat werd in 2006 al duidelijk toen de toonaangevende management consultancies McKinsey, Bain, BCG, ADL en A.T. Kearney in een onderzoek onder de grote multinationals naar de prioriteiten van de Board of Directors tot een eensluidende conclusie kwamen: autonome groei is aandachtspunt numero uno! Maar, creativiteit is het grootste deel van de tijd niet groots en meeslepend. Zeker in bedrijven is creativiteit een zaak van geconcentreerde toepassingen op een duidelijk gedefinieerd probleem.
Non conformisme is het medicijn tegen verveling en stagnatie
Creativiteit blijft een interessant onderwerp. Het is onontbeerlijk om de concurrentieslag te winnen. Maar in een land waar de nummer 1 vacature die van controller is, moeten we ons ernstig zorgen maken. In de Volkskrant van vandaag schrijft Maarten Keulemans over een nieuw modeverschijnsel binnen bedrijven: bore-out. Maar liefst 15 procent van de kantoorwerkers verveelt zich te pletter. Ze sjouwen doelloos heen en weer met papieren, vullen de nietmachine bij en eenmaal thuis voelen ze zich leeg, humeurig en beroerd. Je krijgt direct associaties met de VPRO serie debiteuren/crediteuren. Om op de lange termijn te overleven hebben bedrijven behoefte aan mensen met oorspronkelijke ideeën, de non conformisten. Mensen die zich niets aantrekken van gedragscodes en groepsnormen. Het zijn deze vrije geesten die zorgen voor creativiteit en innovatief vermogen. Maar het is wel altijd tegen de stroom in zwemmen.
Creativiteit en innovatie van Fons Trompenaars en John Cleese
Fons Trompenaars en John Cleese kwamen elkaar een paar jaar geleden tegen op een conferentie in Zweden waar beide een lezing gaven. Cleese sprak over de samenwerking met prof. dr. Guy Claxton (auteur van Hare Brain, Tortoise mind) met wie hij samen een video ging maken gebaseerd op dit boek. Na de kennismaking hebben ze afgesproken samen een boek te schrijven en het resultaat is het boek creativiteit en innovatie. Het boek is vlot geschreven en rijkelijk geïllustreerd met cartoons en case beschrijvingen uit de internationale praktijk van prof. dr. Fons Trompenaars. Het is een aardige poging om individuele creativiteit en innovatie in onderling verband te beschrijven, aangezien de literatuur hierover niet echt dik gezaaid is. Toch vraag ik me af wie hiermee nu echt wordt geholpen. Een manager uit een willekeurig bedrijf kan na lezing van het boek m.i. niet direct aan de slag. Echte simpele how-to’s of checklistjes ontbreken en als je heel kritisch bent kun je zeggen dat het wel een hele sjieke brochure is geworden voor de dienstverlening van THTConsulting. Maar dat zou voorbarig zijn…..