Als ik naar een dokter ga, dan wil ik dat medische beslissingen worden genomen op basis van wetenschappelijk onderzoek. Niet op basis van een leuke anekdote, een ingeving of pure willekeur. Deze stelling klinkt als een enorme open deur (en dat ik het ook), maar gek genoeg gaat deze stelling niet op voor management. Met het verschijnsel management zitten we nog letterlijk in de middeleeuwen, waar de alchemisten nog steeds lood in goud willen veranderen. En met alchemisten bedoel ik manager, interim-manager, projectmanager, consultants en coaches. Een van de verklaringen waarom managers nog steeds beslissingen nemen op basis van anekdotisch bewijs of intuïtie, kan worden gevonden in het feit dat management nog steeds niet wordt gezien als een vak. Er ontbreekt een body of knowlegde and skills (een canon, zo u wilt). Iedereen met een fatsoenlijke opleiding kan manager worden. Dit in tegenstelling tot arts, rechter of ingenieur. Management wordt nog steeds behandeld als vaardigheid en als jij een beter verhaal kunt vertellen dan de ander, dan heb je een nieuwe baan gevonden.

Continue reading →