Van prive naar zakelijk
Na de introductie van MSN werd er steeds verder ontwikkeld en kwamen de eerste sociale netwerken. Bepaalde sociale netwerken worden weer door specifieke doelgroepen gebruikt. Hyves is voornamelijk bedoeld voor pubers en LinkedIn, Plaxo en later Facebook richten zich meer op professionals (en zo vergeet ik nog 100 andere varianten). Vandaag kreeg ik een bijvoorbeeld eerste uitnodiging voor Naymz. In de geneeskunde noemen ze dit ‘me too’s’. Vele varianten van hetzelfde. En we zijn er maar druk mee. Wat interessant is hoe deze diensten aan de man worden gebracht. Een goed idee wordt eerst ‘gratis’ getest en ontwikkeld op een groep enthousiaste gebruikers. De gebruikers komen met allemaal wensen en goede ideeën en langzaam aan creëer je een behoefte en ontwikkel je een volwassen applicatie. Als je product redelijk is uitontwikkeld, dan ga je premium diensten (=betaald) aanbieden. Mooi businessmodel.

Hoe ontwikkel je een community?
Afgelopen jaar heb ik regelmatig gediscussieerd over de ontwikkeling van een interessant businessmodel voor online uitgevers. Je wilt graag dat je lezers/gebruikers graag weer terugkomen op je weblog/website en uiteindelijk wil je daar ook geld mee verdienen. In de marketing worden dan eerst doelgroepen geïdentificeerd. Die doelgroep wordt vervolgens gebombardeerd met reclame (de ‘schot hagel’ aanpak). Het zal vast wel werken, maar mij irriteert het heel erg. Als lezer/gebruiker haak je meteen af en komt nooit weer terug.

Wat werkt wel?
- Content is king (zorg voor een gestage stroom van nieuwe postings)
- Maak een soort programmagids voor je postings met vaste onderdelen per week
- Zorg dat je gevonden wordt op internet (laat je link/URL achter op verwante sites)
- Gebruik je sociale netwerken (blog syndicatie van het nieuws)
- Start een eigen community

Op 18 april 2008 ben ik op LinkedIn begonnen met een professional group voor het weblog Innovatief Organiseren.nl Het was een nieuwe mogelijkheid die ik maar ben gaan uitproberen. Ik heb wat mensen een linkje gestuurd om lid te worden. In het begin ging het heel langzaam. Af en toe eens een aanmelding. Nu 8 maanden later zijn er 335 leden. En elke dag komen er weer 1 of 2 aanmeldingen bij. De groei is klein, maar gestaag.

Wat is nu de crux om de community draaiend te houden?
- Probeer niet top down te sturen (de community stuurt zelf)
- Organiseer ‘meet and greets’ (een borrel/workshop/seminar)
- Zorg voor voldoende nieuwe informatie (boekbespreking/actualiteit/praktijk, etc.)
- Faciliteer de mogelijkheid om onderling te kunnen discussiëren
- Praat met je vrienden, kennissen, collega’s en zakenpartners over het netwerk
- Treed met de ideeën uit de community weer naar buiten (spreekbeurt/publicatie, etc.)

Dit is natuurlijk een rijtje met praktijkervaring, er wordt ook serieus onderzoek naar gedaan. Voor wie meer wil weten kan even kijken naar de serie op op Frankwatching;

Deel 1: Hoe start ik een online community?
Deel 2: Gebruikers en co-creatie bij online communities
Deel 3: Succesfactoren van een online community

Kenmerken van een netwerkorganisatie:

* herkenbare gemeenschappelijke externe identiteit;
* niet-hiërarchische relatie tussen de netwerkpartners;
* extern gerichte blik en ondernemerschap;
* waardering van eigen initiatief en zelforganisatie;
* open informatie-uitwisseling met behulp van ict;
* tijdelijke en unieke samenwerkingsvormen;
* combinatie van kerncompetenties en positionering in de markt.

Een netwerkorganisatie is een impliciet of expliciet samenwerkingsverband dat zich kenmerkt door semi-stabiele relaties tussen autonome organisaties of individuen onderling. Het is een los-vaste context van bedrijvigheid. De kern van een netwerkorganisatie is dat er betekenisvolle relaties mee worden aangegaan, ontwikkeld en onderhouden. Indien daar niet langer sprake van is, ontvalt de legitimiteit van partnership in netwerkverband (bron: www.eugenius.nl)

Zie hier het dilemma van vertrouwen en concurrentie in een strategisch netwerk. Je doet samen zaken op basis van vertrouwen, je vindt het leuk om met iemand te ondernemen en daarom gun je elkaar werk. Als ik denk van een netwerk organisatie, dan denk ik aan bijv. de aannemerij. Kleine bedrijfjes die samenwerken aan een groot bouwproject. De pendule slingert tussen vertrouwen (zakendoen) en wantrouwen (concurrentie) in. Maar hoe richt je je organisatie daar nu op in? Hoe stuur je op een positieve manier de relaties tussen je eigen organisatie en de partners in het web? Als de kern van het partnerschap wegvalt, namelijk de betekenisvolle relatie, dan houdt het partnerschap op te bestaan.

Zakelijke afspraken maken in een professionele werkrelatie is nodig, maar wel het minimaal noodzakelijke. Als een zakenpartner een keer de concurrentieslag verliest binnen het netwerk, is dat niet direct het einde van de relatie, maar het is wel een signaal. De partner zal eerder geneigd zijn om een andere coalitie in het netwerk (of een ander netwerk) te sluiten (dus geen wederkerigheid in het zakendoen). Vertrouwen en zakendoen gaan hand in hand, maar wantrouwen en verlies van concurrentiepositie ook. Alle ondernemers die dit dilemma voorgelegd krijgen zeggen unaniem: Als ik jou vertrouw, dan ga ik toch niet met een ander zaken doen?

Kent u voorbeelden van organisaties die dit dilemma hebben doorbroken?

Eerder gepubliceerd op www.innovatieforganiseren.nl

Doelstelling
Het is de doelstelling van het VU CfE om alle VU-studenten in de gelegenheid stellen om in aanraking te komen met ondernemerschapsonderwijs.

Anorexiastrategie
In de worsteling om concurrerend te blijven voelen deze ondernemingen zich genoodzaakt om steeds dieper te snijden teneinde “lean and mean” door het leven te kunnen gaan. Daarbij worden zij telkens op de vingers getikt door moederbedrijven en consultants die hen informeren dat zij “duurder zijn dan de benchmark” of de laatste “best practices” uit de bedrijfstak nog niet hebben ingevoerd. Het runnen van een onderneming volgens het olijfpers-principe dus. Deze strategie zou ik in navolging van Van Witteloostuijn willen aanduiden als “anorexiastrategie”: door het voortdurend reorganiseren wordt het vet uit de organisatie gesneden maar wordt ook het vlees niet gespaard. Daardoor pleegt de onderneming als het ware roofbouw op de eigen toekomst.

Stop met het verkopen van boren!
Niet zo lang geleden las ik een artikel van Jos Burgers en Frank Kwakman over het grijze muizensyndroom. Hierin werden 6 adviezen voor zakelijke dienstverleners uitgewerkt die eigenlijk ook goed passen bij de branches waar nu in het personeelsbestand wordt gesneden. Advies 4 heet: Maak gaten en houdt op met het leveren van boren. De maakindustrie kijkt teveel naar de korte termijn en naar de eigen producten. Het klant perspectief verwaterd hierdoor. De belangrijkste vraag is: waar worden mijn klanten nou gelukkig van? Laat ik daar mijn producten en diensten eens op aanpassen (innoveren).

Zes tips om personeel te behouden
1. Zorg ervoor dat werknemers in balans zijn
2. Geef speciale doelgroepen in uw bedrijf extra aandacht
3. Zorg voor wederzijds vertrouwen
4. Toon waardering
5. Leef u in in de mens achter de werknemer
6. Wees goed voor uw omgeving (hier wordt bedoeld Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen).

1. (Bron: Zibb.nl, 08-08-2007)

Het lijkt misschien een cynisch rijtje, maar dat is het niet. Door de weg van de minste weerstand te kiezen zal kennis en kwaliteit nu de deur uitgezet worden, die straks niet meer voorhanden is op de arbeidsmarkt. Zoals als Edwin al schreef: de anorexiastrategie eindigt in de vallei des doods.

Nog maar drie weken is Puyt Consultancy onder weg en de eerste sollicitant meld zich spontaan via de email. Na een leuk gesprek was ik vandaag best opgetogen. In een overspannen arbeidsmarkt is het toch wel bijzonder dat bijna afgestudeerden zich spontaan komen aanmelden voor een baan. En deze sollicitant heeft goede papieren. Helaas heb ik zelf nog geen tijd heb om een junior consultant te begeleiden. Maar, ik ga wel mijn best doen om deze persoon op weg te helpen.

Dus collega’s: Wie heeft er plek voor een junior consultant die graag het vak wil leren?

Meer info op verzoek.