Vandaag liep ik langs het pand van het postkantoor in Amersfoort Noord. De vuilniswagen werd volgegooid met oud meubilair en billboards. Ze laten er bij TNT Post geen gras over groeien, alle 250 postkantoren worden in rap tempo opgeruimd. In totaal verliezen 2.400 mensen hun baan. Toen ik thuis kwam vond ik een ongeadresseerd kaartje met “Groeten uit” op de mat. Het was een reclamecampagne van TNT Post die hiermee de komst van de nieuwe servicepunten aankondigd. Ik dacht meteen: de koning is dood!, leve de koning! Ondanks de sluiting van de kantoren neemt het aantal plaatsen waar Nederlanders terecht kunnen voor hun bankzaken of het versturen van pakketjes en andere postzaken per saldo juist toe. En de service wordt nog beter….
Tag Archives: kwaliteit
Leuker kunnen we het niet maken
Bellen met de Belastingdienst is altijd een uitdaging. Sinds de invoering van het landelijke nummer 0800-0543 (beter bekend als de belastingtelefoon) wordt je door een wirwar van menu’s en niet bereikbare medewerkers gestuurd. Zo probeer ik al twee dagen tevergeefs contact te krijgen met een medewerker (optie 4,4). Al onze medewerkers zijn in gesprek, probeer het later nog eens. De verbinding wordt nu verbroken…(tuut, tuut, tuut)….
Publiek opdrachtgeverschap staat nog in de kinderschoenen
Gistermiddag was er een reportage van RTL Nieuws over gemeentes die kampen met de vele miljoenen aan tegenvallers bij bouwprojecten. Hun onderzoek onder 30 bouwprojecten wees uit dat het hier een structureel en landelijk probleem betreft. Veel bouwprojecten vallen fors duurder uit vanwege gestegen bouwkosten, slechte planning en ambtelijke en bestuurlijke fouten. De kroon spant de bouw van een parkeergarage in Rotterdam aan het Museumplein. De parkeergarage wordt in de media cynisch de ‘blunderput’ genoemd en op internet houdt het AD er zelfs een dossier blunderput op na. De bouwfraude enquête ligt ons nog vers in het geheugen. Toen stonden de bouwbedrijven in het beklaagdenbankje. Nu zijn de rollen omgedraaid en staan de wethouders en ambtenaren in de schijnwerper. Tijd om nog eens aandacht te vragen voor publiek opdrachtgeverschap.
Parabedrijfskundige kwakzalvers en het ietsisme
De huissocioloog van het Financieele dagblad, prof. dr. Anton Zijderveld, haalde vorige week behoorlijk uit naar medische en bedrijfskundige kwakzalvers en charlatans in het algemeen en de spirituele human resource management consultants (lees coaches) in het bijzonder. Individualisme wordt geradicaliseerd tot een semireligieus subjectivisme dat in de ziel zoekt naar authenticiteit, oorspronkelijk-heid, inspiratie en creativiteit. Wie echter door de theorietjes van deze kwakzalvers heen kijkt, ontdekt niets anders van een amateuristische, platte zielkunde die met allerlei dikke termen wordt opgedoft onder de algemene noemer ‘spiritualiteit’. Managers en medewerkers zijn het vertrouwen in de wetenschap (logica en rationaliteit) blijkbaar kwijtgeraakt en hierdoor is de deur opgezet voor deze rookmagiers. Minister Plasterk heeft uit afkeer van deze ontwikkeling in de maatschappij er zelfs een nieuw woord voor uitgevonden, het ‘ietsisme’. (Ik geloof niet in God, maar in ‘iets’). Op zoek naar jezelf en je innerlijke kracht en spirituele coaching is is zwang. Coaching is een snel groeiende bedrijfstak en iedereen mag zich coach noemen (Intermediair had in 2004 al een hilarische special hier over) . Prima allemaal, maar wordt een organisatie hier beter van op de lange termijn? Zijderveld eindigt zijn betoog met een de volgende oproep: De bedrijfs en organisatiekunde op nuchtere wijze academisch moet blijven en zich vooral niet mooier en succesvoller moet voordoen dan ze is en kan zijn.