Het imago van de overheid
Het imago van de overheid is niet spontaan veranderd. De hernieuwde belangstelling voor de overheid word ingegeven door angst en onzekerheid. In tijden van voorspoed was de overheid niet sexy, betaalde te weinig en had een ronduit negatief imago (vriendelijk geformuleerd: grijze postduiven). Nu de situatie op de arbeidsmarkt drastisch verandert zijn mensen op zoek naar zekerheid. En dat is een belangrijk pluspunt van de overheid: Lifetime employment.

De economie
Gisteravond zat ik een oude aflevering van Heerlijk Eerlijk Heertje te kijken. Raoul had zijn vader te gast. Prof. dr. Arnold Heertje werd gevraagd om even kort uit te leggen wat er nu precies aan de hand is met de economie en wat de gevolgen zijn van de dreigende massa ontslagenen. Hij betoogde dat massa ontslag het gevolg is van het aannemen van teveel mensen in tijden van voorspoed. Er werken in talloze bedrijven mensen die geen enkele toegevoegde waarde hebben aan het primaire proces. Ze zijn daar ter meerdere eer en glorie van hun baas. In plaats van leiding geven aan 4 mensen vindt de baas het leuk om leiding te geven aan 5 mensen. Dit begint pas op te vallen als de kosten niet meer kunnen worden afgedekt in econ0misch mindere tijden. Heertje sr. vond dit een pervers verschijnsel, maar heeft na 40 jaar nadenken over dit onderwerp nog steeds geen passend antwoord.

Aantrekkelijk werkgeverschap
Uit angst voor de gevolgen van de financiële crisis gaan werknemers op zoek naar zekerheid. De overheid zien zij als veilige haven, zegt Fans Hoek van werving- en selectiebureau Michael Page. ‘Mensen schrikken als ze horen dat hun werkgever de Sinterklaas- of Kerstviering afblaast. Dan gaan ze om zich heen kijken.’

Haar nieuwe populariteit komt de overheid niet ongelegen. Financiële crisis of niet, de vergrijzing gaat voort. Toch worden de vacatures nu niet per se gemakkelijk vervuld, zegt Hoek. ‘Sollicitanten uit het bedrijfsleven komen er regelmatig achter dat de overheidscultuur niet bij hen past.’ Tot een mentaliteitsverandering leidt de kredietcrisis volgens hem niet. ‘Werknemers gaan niet massaal op zoek naar werk met inhoud en maatschappelijke relevantie. Ze willen gewoon zekerheid.’ (bron: de Pers).

Kansen voor de overheid
Nieuwere contract/arbeidsrelaties zijn voorhanden en kunnen worden uitgeprobeerd. Denk aan de netwerkorganisatie (consortia van deskundige ZZP’ers) of trainee programma’s waarbij de trainee niet direct in dienst treedt (zoals het I-enable programma). Onderdak bieden aan passanten is vragen om nieuwe raamambtenaren. Dat zijn vrienden van de weg en niet van het hart. Als we in tijden van recessie allemaal ambtenaar willen worden, dan staat BV Nederland acuut stil.

Creatieve destructie
De term creatieve destructie is niet uitgevonden door Joseph Schumpeter, maar hij heeft de term wel populair gemaakt. Hij gebruikt de term creatieve destructie om de transformatie proces als gevolg van radicale innovatie te beschrijven. In Schumpeter’s visie op het kapitalisme is de toetreding van innovatie ondernemers de drijvende kracht achter langdurige economische groei. Ook al betekent dit de vernietiging van bestaande industriën. (bron: en.wikipedia.org)

The future of transportation volgens GM
Op 9 december 2008 werd deze video gepost op het YouTube kanaal van GM. Ik denk dat ze te laat zijn. Mooie marketing campagnes gaat ze niet helpen. Aan het muziekje te horen zitten ze al in een depressie.

The future of transportation volgens Tata

Het wordt de komende paar maanden erg interessant hoe deze casus zich gaat ontwikkelen. George Bush kan in zijn nadagen de oude auto industrie ten grave dragen en Obama kan aan het begin staan van een nieuwe industriële revolutie. Hopelijk zijn ze op tijd.

Wordt vervolgd.

Het is een toegankelijk geschreven boekje (of een opfriscursus, zoals de auteurs het zelf noemen). De verschillende onderdelen worden verrijkt door interviews met een deskundige op het deelgebied of een column van een redacteur van het Financieele Dagblad. De auteurs zijn in het onderzoek gestuit op de bedrijfsparadox van de 21 eeuw: terwijl ondernemingen om te overleven in deze wereld van snelle en grote concurrentie steeds creatiever en innovatiever moeten worden, is de controle op de onderneming en haar mensen door eisen van aandeelhouders en toezichthouders alleen maar groter geworden. Uit onderzoek van strategisch adviesbedrijf Thaesis onder 245 managers komt naar voren dat Nederlandse managers een hoge dunk van zichzelf hebben als het gaat om creativiteit en innovatie. Zo vindt 38 procent van de leidinggevenden zichzelf innovatiever dan collega’s en tegenspelers bij andere bedrijven. De helft zegt creativiteit veel te stimuleren, een vijfde doet dat zelf, naar eigen zeggen, zeer veel. Vrouwelijke managers zijn iets minder stellig in hun claim dat ze creativiteit stimuleren.

Mensen willen graag creatief zijn, omdat het appeleert aan een gevoel van vrijheid, maar als met nieuwe ideeen komen betekent dat ze zich teweer moeten stellen tegen cynisme, desinteresse of krappe budgetten, dan hebben ze de neiging om af te haken. Creativiteitstrainer en coach Marcel Geers spreekt in dit verband over creaticide, een variant op pesticide. De auteurs definieren creativiteit als ‘het vinden van oorspronkelijke oplossingen voor welgedefinieerde problemen’. Het schijnt dat we wanneer we hebben leren praten, 65 vragen per dag stellen en op het moment dat we met pensioen gaan, is dat teruggelopen tot 6. Onderzoek laat zien dat als we vijf jaar zijn, 90% van wat we bedenken uniek is. Als we zeven zijn, is dat nog maar 20% en als we volwassen zijn, is ons vermogen om met een origineel idee te komen nog maar 2%