Puyt Consultancy » professionalisering

INHolland motiveert studenten met een convenant

Richard Puyt — Wed, 26 Aug 2009 11:46:17 +0000

Je blijft je verbazen als je de nieuwssites in de gaten houdt. De eerstejaars studenten bij de hogeschool INHolland krijgen een convenant voorgelegd, waarin ze beloven aanwezig te zijn bij bijeenkomsten, lessen voor te bereiden en ‘begrip te hebben’ als er op de opleiding iets misgaat. Het convenant is niet juridisch bindend, het gaat meer om de symbolische waarde. Ik ben het wel eens met de auteur van dit stukje op Geencommentaar. Alles om de eerstejaars te motiveren…..

Studeren is tegenwoordig een parttime activiteit en de titel van student is ook aan hyperinflatie onderhevig (studenten vindt je tegenwoordig al op de lagere school….). Leuk bedacht allemaal van de beleidsmakers om de kenniseconomie te willen ‘pimpen’ door tempo beurzen in te voeren en hogescholen te prikkelen om de slagingspercentages kunstmatig te verhogen. De gevolgen laten zich raden. Een gestage stroom van studenten op de arbeidsmarkt met diploma’s die niet hun werkelijke niveau aangeven. Kwaliteit lijkt van ondergeschikt belang. En nogmaals, studenten zijn geen consumenten.

Wat wel te doen?

Geert Dales moet maar snel deze convenant aktie snel terugdraaien en eerst zijn ‘eigen huis’ op orde brengen. ICT Faciliteiten die werken, docenten die gekwalificeerd en gemotiveerd voor de klas staan en kwaliteit leveren. Daarna direct door naar selectie aan de poort. Maak hoger onderwijs exclusief door weer eisen te gaan stellen. Onderwijs moet zich niet laten leiden door het marktmechanisme. Zorg ervoor dat het hoger onderwijs niet alleen maar jaagt om potentiele studenten, maar laat ze zich primair richten op kwalititatief goed onderwijs. Hierdoor wordt het behalen van een diploma weer een prestatie die iets zegt over je doorzettingsvermogen en je kennis en vaardigheden. Dit levert direct ook enorm veel ruimte op in de begroting, zodat de minister van onderwijs meer geld over houdt om extra salaris te betalen en meer mensen uit het bedrijfsleven in te huren om de brug te slaan naar de praktijk. Hierdoor zal de overstapsaldo dit jaar van 30 (!) mensen uit het bedrijfsleven naar het onderwijs spectaculair verbeteren.

Mediatraining voor onderzoekers

Richard Puyt — Tue, 07 Jul 2009 11:35:35 +0000

Afgelopen zaterdag verscheen een artikel in de Cobouw. Toen ik het toevallig zaterdag online las was ik vooral verbaasd. Na er nog een goed over na te hebben gedacht vind ik het nodig om te reageren. Ik kan me niet vinden in het artikel neem ik hiervan afstand. Voor de publicatie heb ik het stuk niet meer kunnen lezen of erop reageren. Achteraf gezien had ik beter wel kunnen doen. Mijn eerste les is die van prudentie. Dat had ik meer moeten betrachten. Vrijuit spreken en met passie filosoferen over je onderzoeksonderwerp biedt alle ruimte om verkeerd te worden geïnterpreteerd. Tijdens het gesprek heb ik een aantal observaties uit de praktijk, voorzien van een context, toegelicht. Dat ik natuurlijk niet hetzelfde als een wetenschappelijk onderzoek en kan dus ook niet zo worden gepresenteerd. Meningen en feiten moeten duideljk worden gescheiden. In dit geval past mij bescheidenheid en zorgvuldigheid. Leuke quotes en tendieuze uitspraken zijn wellicht goed voor de verkoop, maar niet voor mij.

En oh, ironie. Het ging over de vertrouwensparadox. Dat is meteen mijn tweede les, namelijk vertrouwen. De toezegging: "Ik maak er wel een stukje van" en maar hopen dat het goed komt, kan dus niet. Als je het artikel zo oppervlakkig leest, dan zou je denken dat ik volgende week ga promoveren en al al een reeks publicaties en diepgravende onderzoeken op mijn naam heb staan. Dat is zeker niet het geval. Ik sta nog maar aan het begin van mijn onderzoek en ben bezig het goed afbakenen van het onderzoeks-terrein. Dat kost veel tijd en energie. Het helpt dan niet om op voorhand om je bronnen van je te vervreemden. Toekomstige publicaties ga ik gewoon weer zelf schrijven, zodat ik met verantwoordelijk kan voelen voor de inhoud.

Moving moments

Richard Puyt — Fri, 03 Apr 2009 18:26:53 +0000

Managers zijn van nature veel beter in het behouden van huidige situaties dan van het realiseren van veranderingen in hun organisatie. Terwijl veel directieleden en managers zeggen dat zij ondernemerschap, proactiviteit en innovatie willen versterken, doen zij vaak precies de dingen die dit ondermijnen. Dat is de conclusie van het promotie onderzoek van Arend Ardon. Woensdagavond was er een ingelaste bijeenkomst van de PGO Research groep op de VU. Arend wilde graag oefenen met opponeren (het beantwoorden van moeilijke vragen van geleerden). Op 14 april 2009 verdedigt Arend zijn proefschrif Moving Moments, Leadership and interventions in dynamically complex change processes. Arend heeft 4 jaar onderzoek gedaan naar het ‘oerconflict’ in organisaties. De vicieuze cirkels die veranderingen van gedrag in de wegstaan, zonder dat er een schuldige is. Hij noemt dit zeer ‘sophisticated’ systemen, waarmee medewerkers en managers elkaar in de greep houden. Ardon complimenteert zijn opdrachtgevers altijd uitgebreid om daarna het probleem bespreekbaar te maken. Het zijn ‘taaie problemen’ die heel lastig zijn te veranderen. Managers gebruiken bewust of onbewust allerlei strategiën om problemen vooral niet bespreekbaar te maken. In zijn proefschrift bouwt hij voort op de theorie van Argyris en Senge (1992).

Verdedigingsstrategiën
Om deze ongemakkelijke situaties op een fatsoenlijke manier van tafel te houden, hanteren zij verdedigings strategieën, zoals de humorstrategie (een grap maken en overgaan op een ander onderwerp), de relativeerstrategie (‘we moeten het niet groter maken dan het is’) of de non-interventiestrategie (‘als jij mij niet aanspreekt, spreek ik jou niet aan’). En zo praat men over veranderen, terwijl dit op deze manier juist tegen wordt gehouden.

Het onderzoek van Ardon laat zien dat het voor organisatieadviseurs daardoor heel verleidelijk is hetzelfde gedrag te vertonen als de leidinggevenden. Zijn resultaten laten ook zien hoe stagnerende veranderprocessen weer vooruit geholpen kunnen worden door vicieuze cirkels en verdedigings strategieën bespreekbaar te maken en dat we zo begrijpen hoe het veranderproces wordt geblokkeerd.

Chronobiologie voor managers

Richard Puyt — Mon, 30 Mar 2009 20:48:59 +0000

Goedemorgen meneer, kunt u vertellen hoe laat het is? Jawel hoor, het is 10.08 uur. Shit! Ik ga even bellen, want ik ben een uur te laat. Zomertijd hè? Zomaar een gesprek wat ik vanmorgen in het openbaar vervoer had. Niet iedereen heeft het bericht meegekregen dat afgelopen nacht de klok een uur vooruit gezet werd. Afgelopen week was prof. dr. Domien Beersma van de RUG in het nieuws om te waarschuwen tegen het draaien aan de biologische klok. De overgang zomertijd/wintertijd is ongezond! Hij kondigde aan dat de helft van Nederland zich katterig en onuitgerust voelen, en zullen er zo’n vijf procent meer hartaanvallen optreden dan gemiddeld over de rest van het jaar. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat vooral avondmensen moeite hebben zich aan te passen. ’s Avonds voelen ze zich niet moe, hun biologische klok zegt dat ze nog wel een uurtje of wat op kunnen blijven. De volgende ochtend kijkt hun baas echter niet op hun biologische klok, maar op het kwartshorloge dat hij net een uur vooruit heeft gezet. Dus moeten ze opstaan op een tijdstip dat hun lichaam daar nog helemaal niet op is voorbereid.

Avondmensen
Vandaag stond er een aardig artikel in de Pers over A en B (ochtend- respectievelijk avondmensen) mensen. Vooral de laatste categorie wordt structureel gediscrimineerd, beschimpt en onderdrukt (jawel). Maar nu slaan ze terug, met meer dan 8.000 voetsoldaten in 50 landen. Verenigd in de B-society van de Deense Camilla King: een internationale beweging die strijdt voor keuzevrijheid van werktijden. Het Amnesty International van de bioritmen vecht voor het recht om pas om tien uur op school en werk te verschijnen. In Denemarken is er al een B-middelbare school en zijn er meerdere B-bedrijven. Deze zomer komt er een Nederlandse B-society.

Output sturing
Het lijkt erop dat er maatschappelijk weerwerk wordt geleverd tegen de 9 tot 5 mentaliteit. Einde aan de prikklok mentaliteit, die, zo blijkt uit onderzoek, slecht is voor de volksgezondheid. Bedrijven en scholen kunnen ook door de B-society worden gecertificeerd. En , wat blijkt? Medewerker tevredenheid en arbeidsproductiviteit stijgt tot ongekende hoogte. Files zullen tot het verleden behoren en mensen worden uiteindelijk gelukkiger en leven langer. Een interessante gedachte, niet waar? In management termen heet dit: output sturing.

Betere service door sluiting postkantoor

Richard Puyt — Tue, 10 Mar 2009 14:11:40 +0000

Vandaag liep ik langs het pand van het postkantoor in Amersfoort Noord. De vuilniswagen werd volgegooid met oud meubilair en billboards. Ze laten er bij TNT Post geen gras over groeien, alle 250 postkantoren worden in rap tempo opgeruimd. In totaal verliezen 2.400 mensen hun baan. Toen ik thuis kwam vond ik een ongeadresseerd kaartje met “Groeten uit” op de mat. Het was een reclamecampagne van TNT Post die hiermee de komst van de nieuwe servicepunten aankondigd. Ik dacht meteen: de koning is dood!, leve de koning! Ondanks de sluiting van de kantoren neemt het aantal plaatsen waar Nederlanders terecht kunnen voor hun bankzaken of het versturen van pakketjes en andere postzaken per saldo juist toe. En de service wordt nog beter….

Meer servicepunten
TNT gaat het aantal servicepunten in winkels als Bruna en Primera uitbreiden. Een woordvoerder van het postbedrijf meldde dat er 750 extra verkooppunten komen boven op de 1.850 die er al zijn. Een voordeel van deze servicepunten is natuurlijk de nieuwe hard- en software. De echte vraag natuurlijk is of de service echt verbeterd. Het postkantoor was namelijk beroemd om de slechte service. Lang wachten, waardeloze openingstijden, de volstrekte afwezigheid van klantgerichtheid en zo flexibel als een loden deur. Daarbij vielen de systemen om de haverklap uit en kon je nog langer wachten. De woorden van Yme Postma, directeur retail TNT Post vind ik dan ook weinig geruststellend. Vorig jaar zei hij de Volkskrant dat het serviceniveau hetzelfde blijft. Meer servicepunten betekend niet automatisch betere service (meer servicepunten met waardeloze openingstijden is nog steeds hetzelfde niveau van service). De pinautomaten zijn ook per direct uit de muur getrokken, omdat de bankactiviteiten nu worden overgeheveld naar de ING Bank.

Kansen voor TNT Post
Door de liberalisering van de postmarkt zal het niet meer rendabel zijn om te investeren in het personeel. Om het niveau van service te verbeteren moet worden geïnvesteerd in selfservice diensten. Hierbij kunnen ze een voorbeeld nemen aan Schiphol, waar je ook zelf je bagage kunt inchecken. De logistieke logica is 1 op 1 te projecten op de post diensten. Postzegels, postpakketten, loterijtickets en concertkaarjes kunnen allemaal via een computer worden afgehandeld. Daarnaast moet er een aparte seniorenbalie komen. De komende jaren zal het aantal 65 plussers drastisch toenemen. De meeste van hen zijn niet erg handig met computers en hebben ondersteuning nodig. Het zou voor iedereen een enorme sprong in het serviceniveau betekenen als senioren aparte aandacht konden krijgen. Tevreden klanten, snelle service en meer omzet.

Leuker kunnen we het niet maken

Richard Puyt — Thu, 05 Mar 2009 12:30:45 +0000

Bellen met de Belastingdienst is altijd een uitdaging. Sinds de invoering van het landelijke nummer 0800-0543 (beter bekend als de belastingtelefoon) wordt je door een wirwar van menu’s en niet bereikbare medewerkers gestuurd. Zo probeer ik al twee dagen tevergeefs contact te krijgen met een medewerker (optie 4,4). Al onze medewerkers zijn in gesprek, probeer het later nog eens. De verbinding wordt nu verbroken…(tuut, tuut, tuut)….

Als alternatieve strategie ben ik maar willekeurig een menu keuze gaan maken, in de hoop iemand aan de lijn te krijgen. Ondertussen heb ik geloof ik wel een extra set formulieren aangevraagd, maar dat mag te pret niet drukken. Als je dan iemand spreekt, dan is het niet mogelijk om doorverbonden te worden met de backoffice (wij hebben geen rechtstreekse nummers…). Ook al kun je de naam, locatie, kamernummer en het hele dossier citeren. Het hoogst haalbare resultaat is een telefonische notitie, zodat ‘iemand’ van de afdeling binnen 3 werkdagen terugbelt. Je mag nog wel zeggen of dit s’ochtends of s’middags is. Dit is het voorland van alle KCC die nu bij gemeentes worden ingevoerd. Alles in het kader van efficiency en natuurlijk klantvriendelijkheid, maar in de praktijk zal dit zwaar tegenvallen. De klant/burger moet flink op afstand gehouden worden.De eerste steekproeven wijzen dit ook uit. De Belastingdiens, leuker kunnen we het niet maken, wel ………

Kwaliteitsbewaking voor de HvA

Richard Puyt — Mon, 02 Mar 2009 19:58:43 +0000

Vanaf morgen ga ik voor een periode van een half jaar optreden als ‘externe assessor’ bij de Hogeschool van Amsterdam, faculteit Economie en Management. ik heb twee groepen toegewezen gekregen die ik morgen voor het eerst ontmoet. De ‘assessor’ is een persoon uit het bedrijfsleven die de stages van 3e jaars HEAO studenten inhoudelijk beoordeeld. De assessor wordt geacht kennis van zaken te hebben. De studenten maken aan het begin van hun praktijkstage een plan van aanpak. Hierin moeten ze beschrijven welke activiteiten ze van plan zijn te ondernemen ten welke ‘producten’ ze gaan opleveren aan het einde van de stage, zodat de stage ook goed kan worden beoordeeld. De basisbeginselen van projectmanagement worden hier geoefend. Bij het stagebedrijf hebben ze een interne begeleider voor de dagelijkse ondersteuning, vanuit de opleiding hebben ze een stagebegeleider (de navigator) die de doelstelling(en) van de praktijkstage borgt en tenslotte is er een externe assessor die inhoudelijk de plannen van aanpak aan het begin van de stage beoordeeld en aan het einde van de stage een assessmentgesprek heeft met de studenten over de eindresultaten uit de electonische portfolio. Als de student inhoudelijk en kwalitatief goed werk heeft geleverd, dan wordt hij toegelaten tot het examenjaar. Ik heb er nu al zin in.

Topmanagers vallen door de mand

Richard Puyt — Wed, 21 Jan 2009 12:59:45 +0000

De positie van de topmanagers staat sinds de kredietcrisis in een ander daglicht. Lange tijd kon men zich bezig houden met strategie en groei van de organisatie. Visionaire kwaliteiten en leiderschap stonden buiten kijf. Als de ambities vervolgens niet werden waargemaakt, dan werd er een persbericht uitgedaan of werd dit tijdens een algemene aandeelhouders vergadering gepareerd. De bonussen bleven natuurlijk intact en men ging weer over tot de orde van de dag. Zonnekoning gedrag dus. In het afgelopen jaar is het snel bergafwaarts gegaan met de economische conjunctuur (we hebben nu officieel 2% krimp) en dat is lang niet meer voorgekomen. Topmanagers moeten nu noodgedwongen maatregelen nemen en hun leiderschapskwaliteiten worden voor het eerst echt op de proef gesteld. Vandaag verscheen een persbericht van Booz & company die thema heeft onderzocht. Eenderde deel van de topmanagers is sceptisch of de eigen plannen daartoe wel goed genoeg zullen blijken te zijn. Nog eens 46% van alle respondenten twijfelt eraan of het bedrijf de leiderschapskwaliteiten in huis heeft om de plannen in de organisatie door te voeren, los van het feit of ze de plannen goed vinden of niet. Kortom, fear, uncertainty and doubt. Een groot deel van de topmanagers valt nu dus door de mand.

De reacties in de pers
Verschillende reacties waren vandaag te lezen in de pers. Door de shareholdervalue-gedachte en sturen op kosten staan de managers te weinig open voor vernieuwing en verbetering zegt Andre de Waal. De Nederlandse manager is zijn nieuwsgierigheid kwijtgeraakt. Heb ik nog echt belangstelling voor hoe het met mijn mensen gaat, wat hen beweegt? Ben ik echt nog nieuwsgierig naar hoe mijn bedrijfsprocessen werken? De durf om een nieuwe weg in te slaan, zijn veel topmanagers kwijt.(bron: motus management)

Zijn managers soft tegenwoordig ? Watjes? Carel Venrooy denkt van wel. “Het beeld van bestuurders die de weg kwijt zijn, overheerst. Ze houden alles het liefst bij het oude en klampen zich vast aan oude goeroes. Innovatie is hen vreemd.” Toch verschillen de managers van nu weinig van vorige generaties. In de jaren tachtig en negentig zochten hordes radeloze managers niet hun toevlucht tot een coach, maar doken in de managementboekjes van Tom Peters en Robert Waterman om zich de geheimen van goed management eigen te maken.(bron: FEM Business)

Kansen
De keizer heeft geen kleren aan. De top managers die nu door de mand vallen kunnen nu snel worden afgelost door de echte leiders.Het is lauterend voor (top) managers om te realiseren dat ze het niet alleen kunnen en dat ze de rest van de organisatie nodig hebben. Top managers komen weer terug op aarde en moeten weer met hun ‘poten in de klei’ gaan staan. Zoals Andre de Waal al aangaf is de anorexiastrategie niet de goede weg, maar zal het moeten komen van innovatie en het benutten van nieuwe kansen. De top manager met ambidexter leiderschapskwaliteiten gaat het maken. Aan de ene kant leiding geven aan de bedrijfsvoering en verstandige keuzes maken en aan de andere kant leiding geven aan de interne product en dienstenontwikkeling (innovatie). De blik moet weer naar buiten worden gericht. Angst en onzekerheid zijn echter slechte raadgevers. Twijfel is een teken van intelligentie, dus er is nog hoop.

Arko van Brakel: (Pla)sterk leiderschap

Richard Puyt — Wed, 17 Dec 2008 12:00:42 +0000

Op 15 december betoogde Arko van Brakel (ondernemer en columnist bij het Financieele Dagblad) dat minister Plasterk zich nu eindelijk eens kan ontpoppen tot een leider. Hij heeft een gouden kans om het Nederlandse onderwijs naar de 21e eeuw te loodsen door te gaan investeren in wiki’s, blogs (in normaal Nederland, informatie delen). (Pla)sterk leiderschap tonen door de weerbarstige uitgevers, die niet meewerken en saboteren, te trotseren. Prima idee en alweer een pleidooi voor Schumpeteriaanse creatieve destructie. Maar destructie leidt tot weerstand, of niet? Plasterk doet er goed aan om het belachelijke uitgevers oligopolie eens goed onder druk te zetten. Uitgevers hebben jarenlang geld verdiend met lesmateriaal, wat eenmaal ontwikkeld nauwelijks onderhoud kende en elk jaar leidde tot gegarandeerde omzet (elk jaar moeten nieuwe leerlingen weer nieuwe boeken kopen). Er was geen enkele prikkel op de markt voor concurrentie of innovatie. Uitgeverijen zijn de spreekwoordelijke fat cats.

Wat wil Plasterk nu precies?
Om de kosten van het lesmateriaal te verlagen wil minister Plasterk dat lesmateriaal in een soort Wikipedia voor het Onderwijs (het plan heet dan ook wikiwijs) wordt gegoten. Lesmateriaal is hierdoor gratis opvraagbaar. ‘Het is een revolutie in de leermiddelen‘ , aldus de euforische minister. Daarom is het wel de overheidsinvestering waard. (bron: tweakers.net)

Waarom is het een goed idee?
Plasterk doet er goed aan om het belachelijke uitgevers oligopolie eens goed onder druk te zetten. Uitgevers hebben jarenlang geld verdient met lesmateriaal, wat eenmaal ontwikkeld nauwelijks onderhoud kende en elk jaar gegarandeerde omzet kende (elk jaar moeten nieuwe leerlingen weer nieuwe boeken kopen). Er was geen enkele prikkel op de markt voor concurrentie of innovatie. Uitgeverijen zijn de spreekwoordelijke fat cats. Een paar jaar geleden spoelde de zogenaamde multimediale golf over de lesmateriaal. Dat betekent in de praktijk dat leerlingen een CD (een passieve mediadrager, net als een boek!!) bij een boek krijgen. Multi (meer dan 1) mediaal! Die CD wordt overigens niet behandeld in de klas. En als je dan kijk wat er op de CD staat is dit een digitale versie van het boek (geen inspanning en alweer kassa!). Door de gratis schoolboeken discussie leek het er even op dat er focus kwam op de kosten van al die schoolboeken (die normaal gesproken gewoon voor rekening van de ouders kwamen). Maar, na eindeloos politiek gestunt is deze focus weer naar de achtergrond gedrukt. Een andere bijzondere ontwikkeling is de aanbestedingsplicht van scholen. Ook hier werd de hand gelicht met de Europese aanbestedingsregels, omdat het ‘te moeilijk’ is en te kostenefficiënt om schoolboeken aan te besteden (…..) en de uitgevers gaan weer vrijuit. (bron www.nrc.nl)

Waarom heeft hij een slechte motivatie?
Tsja, gevestigde belangen he? De Schumpeteriaanse ‘creatieve destructie’ als voorwaarde voor innovatie is voor een politicus geen garantie voor populariteit (angst en onzekerheid). Een overheid treedt op als de markt in een bepaald product of dienst niet voorziet. De verlaging van de kosten van lesmateriaal is een leuke bijkomstigheid, maar nooit de motivatie (het is een doel en middelen verwarring). Het moet gaan om verbeteren van de kwaliteit van onderwijs, goed lesmateriaal ontsluiten voor Nederlandse leerlingen en het faciliteren van docenten om onderwijs innovaties door te voeren. Roepen dat het een rendabele overheidsinvestering is getuigd van weinig inzicht in bestuurskunde en bedrijfseconomie (maar goed, hij is bioloog) Het boek Systems of Survival van Jane Jacobs een aardige leestip voor de excellentie.

Als er nieuwe businessmodellen zijn (uitgeven via web 2.0) waar consumenten op zitten te wachten, dan moet de marktmacht toch zijn werk doen? We subsidiëren toch ook niet meer grammofoonplaten en paardenkoetsen, omdat het zo zielig is voor de fabrikanten? Uitgevers worden nog steeds gespaard en ook de oude media krijgen nog steeds dispensatie (discussie over de bestemming van STER inkomsten voor kranten innovatiefondsen, het niet volgen van Euopese aanbestedingsregels voor schoolboeken, etc.). Daar moet de minister inderdaad mee ophouden. Docenten moeten zelf lesmateriaal gaan ontwikkelen en via blogs/wiki’s etc. beschikbaar gaan stellen. Dat gebeurt trouwens ook al in de praktijk op kleine schaal. En dat gemopper van Beter Onderwijs Nederland over de didactiek op een wiki niet goed in elkaar steekt is ook oud denken. Onderwijs instellingen moeten ophouden met navelstaren en de blik naar buiten richten. Veel meer samenwerking zoeken, niet meer zelf het wiel uitvinden en informatiedeling moet worden beloond (hier ligt een kans om een creatief businessmodel te bedenken) Dan houden deze achterhoede gevechten vanzelf op. Het duurt waarschijnlijk 1 hele generatie (De stichting Brein is ook nog steeds actief om gevestigde belangen te verdedigen voor de zieltogende platenindustrie…..).

Winnaars van de prof. dr. Willem F.G. Mastenbroek prijs 2008

Richard Puyt — Tue, 04 Nov 2008 08:29:50 +0000

Gistermiddag was het jubileumcongres Managementsite 10 jaar, de trends en tips op Kasteel Nijenrode. Aan het einde van de middag werd voor het eerst de prof. dr. Willem F.G. Mastenbroek publicatieprijs 2008 uitgereikt door de juryvoorzitter prof. dr. Lisa van der Bunt. Samen met collega redacteur Edwin Lambregts van weblog Innovatief Organiseren.nl ben ik in de prijzen gevallen. Ons prijswinnende artikel heet succesvolle innovatie is een vliegwiel met drie motoren. Wij zijn natuurlijk zeer trots en willen hierbij drs. Koen Eising MMC bedanken voor zijn deskundige commentaar tijdens de totstandkoming van dit artikel. Graag willen we ook de andere twee prijswinnaars feliciteren met hun prestaties.

De Prof. dr. Willem F.G. Mastenbroek publicatieprijs
Dit is een jaarlijkse prijs voor het beste artikel op ManagementSite, door de vennoten van de Holland Consulting Group voor 5 jaar ingesteld ter gelegenheid van het afscheid als hoogleraar aan de Vrije Universiteit van de naamgever.

Prof. dr. Willem Mastenbroek is tevens de initiator en drijvende kracht achter het Managementsite Netwerk, dat inmiddels 10 jaar bestaat en waar momenteel 10 weblogs en Managementsite.nl bij zijn aangesloten.

De 3 winnende artikelen van de shortlist zijn:

Succesvolle innovatie is een vliegwiel met drie motoren van Edwin Lambregts en Richard Puyt
De laatste meters van de supply chain van Walther Ploos van Amstel
Dirty tricks van George van Houtem

De selectie heeft plaatsgevonden door een onafhankelijke jury, op basis van de samengevoegde individuele voorkeuren en de sinds de oprichting voor ManagementSite geldende plaatsingscriteria. De jury bestaat dit jaar uit de voorzitter van de jury, prof. dr. Lisa van de Bunt, Loek Wijchers (partner HCG), Coert Visser (oprichter van Trainings- en adviesbureau Oplossingsgericht Veranderen en hoofdredacteur van ManagementSite) en Gyuri Vergouw (secretaris, partner HCG en sinds 1998 hoofdredacteur van Managementsite).

Over de auteurs:
Drs. Edwin Lambregts MMC is senior adviseur bij adviesbureau Berenschot te Utrecht
Richard Puyt MSc. MMC is zelfstandig gevestigd adviseur te Amersfoort
Samen zitten ze in de redactie van weblog Innovatief Organiseren.nl

Nog meer vriendelijke reacties van collega’s:
Webblog ManagementPro van Willem Scheepers
Webblog Oplossingsgerichtgerichtmanagement van Coert Visser
Webblog Jongebazen.nl van Bert Overbeek