De geestelijk vader van het Peter principle. dr. Laurence Peter, schreef in 1969 de internationale bestseller The Peter principle, why things always go wrong. Dit jaar viert het Peter principle zijn 40 jarig jubileum. In elke bureaucratie maken mensen promotie tot het niveau van hun eigen incompetentie. In zijn boek introduceerde Peter en passant ook nog een nieuwe niche in het managementvak, namelijk hiërarchologie. Nauw verwant aan het Peter principle is het Dilbert principle, dat er vanuit gaat dat imcompetente medewerkers juist worden gepromoveerd om te voorkomen dat ze nog meer schade aanrichten op de werkvloer. Scott Adams, de geestelijk vader van Dilbert, laat Dogbert in een strip het als volgt formuleren “leadership is nature’s way of removing morons from the productive flow.” In de Dilbert strips wordt deze incomptente figuur natuurlijk uitgebeeld door de Pointed Haired Boss (PHB). In het verlengde van het Peter principle ligt Parkinson Law, wat ik al eerder beschreef in de bijdrage over de wet op vermenigvuldiging van ondergeschikten. Vaak proberen mensen die op het niveau van hun eigen incompetentie zijn beland zich te omringen met assistenten en adviseurs om nog enig gevoel van control en regie uit te kunnen voeren. Vaak door verdeel en heers tactieken. Het succes van Peter principle is de herkenbaarheid. Iedereen kent voorbeelden van te hoog gepromoveerde mensen die eigenlijk boven hun eigen kunnen moeten werken. Na 40 jaar staat de observatie van Peter dus nog als een huis.
Tag Archives: samenwerking
BNI: Ontbijten met Amersfoortse ondernemers
Vroeg uit de veren vanmorgen om op tijd aan te kunnen schuiven bij het Business Network International. Ik verving een collega bij de chapter Amersfoort. Elke donderdagochtend van 07.00 – 08.30 uur ontbijten zo’n 35 tot 40 ondernemers met elkaar. Vaste prik. In het donker komt iedereen aangereden (op de fiets of met de auto) en men verzameld in het stadscafe de Observant. Het doel is natuurlijk netwerken, elkaar leads toespelen en jezelf profileren door in een 1 minuut presentatie jezelf voor te stellen aan de groep. Het is een hecht gezelschap. Van de mensen die ik heb gesproken heb ik alleen maar positieve verhalen gehoord. Het werkt echt. De kracht van de formule zit in de ‘givers gain‘. Je komt om te brengen en daardoor kun je ook halen (en niet andersom).Van elke beroepsgroep kan er 1 lid zijn van het chapter (anders krijg je onderlinge concurrentie). Het ontbijt wordt strak geleid door de voorzitter en de secretaris. Als je over je spreektijd dreigt heen gaat worden gele en soms rode kaarten getrokken. Om stipt 08.30 is het afgelopen en gaat iedereen aan het werk. Een interessante ervaring, waar ik ook weer wat leuke mensen heb leren kennen.
Hoe nu verder met de netwerkorganisatie?
In de literatuur zijn geen nieuwe voorbeelden voorhanden van innovatief organiseren na 1995 (!). Specifiek: samenwerking in de productieketen. Wel worden iedere keer nieuwe management thema’s aangedragen, zoals kennismanagement, e-dienstverlening, rode en blauwe oceanen en natuurlijk sociale innovatie. Maar iets nieuws over innovatief organiseren vinden is behoorlijk lastig. Het meest recente voorbeeld over innovatief organiseren in de literatuur is de netwerk organisatie (De virtuele organisatie is een variant hierop). In een artikel genaamd Creating a strategic center to manage a web of partners (Lorenzoni, 1995) wordt een organisatie neergezet als een strategisch centrum wat zich bevindt in een netwerk van partners. De rol van een strategisch centrum is om de kritische partners te bespelen om uiteindelijk voor waardecreatie te zorgen (voor de klant). Klinkt mooi. Het belangrijkste punt is de onderlinge concurrentie. De zin ‘encourage rivalry between firms inside the network, in a possitive manner’ intrigeerde mij. Dit is een cruciaal punt, maar HOE DOE JE DAT DAN? Die vraag wordt niet beantwoord……
Arko van Brakel: (Pla)sterk leiderschap
Op 15 december betoogde Arko van Brakel (ondernemer en columnist bij het Financieele Dagblad) dat minister Plasterk zich nu eindelijk eens kan ontpoppen tot een leider. Hij heeft een gouden kans om het Nederlandse onderwijs naar de 21e eeuw te loodsen door te gaan investeren in wiki’s, blogs (in normaal Nederland, informatie delen). (Pla)sterk leiderschap tonen door de weerbarstige uitgevers, die niet meewerken en saboteren, te trotseren. Prima idee en alweer een pleidooi voor Schumpeteriaanse creatieve destructie. Maar destructie leidt tot weerstand, of niet? Plasterk doet er goed aan om het belachelijke uitgevers oligopolie eens goed onder druk te zetten. Uitgevers hebben jarenlang geld verdiend met lesmateriaal, wat eenmaal ontwikkeld nauwelijks onderhoud kende en elk jaar leidde tot gegarandeerde omzet (elk jaar moeten nieuwe leerlingen weer nieuwe boeken kopen). Er was geen enkele prikkel op de markt voor concurrentie of innovatie. Uitgeverijen zijn de spreekwoordelijke fat cats.
Gerrit Zalm: de moeilijkste managementklus ooit in Nederland
Deze uitspraak is van hoogleraar economie Arnoud Boot. De ronkende kop staat met chocolade letters boven de economie katern van Volkskrant van afgelopen zaterdag, met daaronder een foto van vice premier Wouter Bos tijdens de persconferentie over de samenvoeging van Fortis Nederland en ABN AMRO. Wat is er aan de hand? Het artikel beschrijft summier de opgave van de nieuwe topman van Fortis Nederland/ABN AMRO. En die topman heet Gerrit Zalm. Zalm is nog maar net financieel directeur bij DSB Bank, maar Dirk Scheringa laat hem ‘in het lands belang’ gaan. Bos heeft ervoor gekozen om zijn oude leermeester te vragen om de twee genationaliseerde banken te integreren, saneren en uit de bouwen tot een internationale levensvatbare bank. Dit is tegen de wil van de directies van ABN AMRO en Fortis Nederland. Bos kan daarom wel wat hulp gebruiken, want hij heeft de belastingbetaler beloofd dat de kapitaalinjecties (16 miljard euro) van de Staat rendement gaat opleveren (Concreet: de nieuw te vormen bankencombinatie wordt op termijn met winst verkocht). De enige succesvolle ervarings-deskundige is Gerrit Zalm. Hij nationaliseerde destijds KPN en heeft het met winst verkocht (ik geloof 13% rendement per jaar). Maar, wat maakt deze klus de moeilijkste managementklus ooit in Nederland?
Publiek opdrachtgeverschap staat nog in de kinderschoenen
Gistermiddag was er een reportage van RTL Nieuws over gemeentes die kampen met de vele miljoenen aan tegenvallers bij bouwprojecten. Hun onderzoek onder 30 bouwprojecten wees uit dat het hier een structureel en landelijk probleem betreft. Veel bouwprojecten vallen fors duurder uit vanwege gestegen bouwkosten, slechte planning en ambtelijke en bestuurlijke fouten. De kroon spant de bouw van een parkeergarage in Rotterdam aan het Museumplein. De parkeergarage wordt in de media cynisch de ‘blunderput’ genoemd en op internet houdt het AD er zelfs een dossier blunderput op na. De bouwfraude enquête ligt ons nog vers in het geheugen. Toen stonden de bouwbedrijven in het beklaagdenbankje. Nu zijn de rollen omgedraaid en staan de wethouders en ambtenaren in de schijnwerper. Tijd om nog eens aandacht te vragen voor publiek opdrachtgeverschap.
De groene garnalen staan in het rood
Het toonbeeld van het duurzaam ondernemerschap is in zwaar weer geraakt. Vandaag lezen we in het Financieele Dagblad dat de Happy Shrimp Farm op de Rotterdamse Maasvlakte na 3 jaar ondernemen en enkele miljoenen subsidie euro’s verder op verlies staat van €600.000,-. Een van de oprichters heeft na zijn vakantie al het veld moeten ruimen. Inmiddels hebben 2 nieuwe aandeelhouders een meerderheidsbelang genomen in de onderneming en wordt er stevig ingegrepen. Het streefcijfers van 30 ton ‘Happy Shrimps’ per jaar kan niet worden gerealiseerd omdat de technische installatie waarschijnlijk slecht is ontworpen. Er zijn problemen met de belichting en de voedsel-voorziening. De productie is slecht te voorspellen en daardoor worden de streefcijfers niet gehaald. De nieuwe aandeelhouders hebben nog aardig wat werk voor de boeg. Ze denken dat het nog wel even gaat duren voordat de Happy Shrimp Farm ‘ break even’ draait. Hoe kon dit fantastische idee toch uitdraaien op een bedrijfsramp?
De grenzeloze organisatie laat nog even op zich wachten
Een leuk en opmerkelijk onderzoek van de Harvard Business School verscheen twee dagen geleden. De auteurs (Adam M. Kleinbaum, Toby E. Stuart en Michael L. Tushman), hebben een working paper gepresenteerd genaamd ‘The silo lives!’ Analyzing Coordination and Communication in Multiunit Companies’. Met de silo wordt natuurlijk de business unit structuur bedoeld. In 1995 verscheen het boek ‘the boundaryless organization: Breaking the chains of organizational structure‘, wat was geinspireerd op onderzoek door consultants (o.a. Dave Ulrich) die waren ingehuurd door Jack Welch (de toenmalige baas van General Electrics). De centrale gedachte achter de boundaryless organization is het vergroten van de slagvaardigheid, flexibiliteit en de winstgevendheid van de organisatie. Dit kan worden gerealiseerd door het weghalen van obstakels voor communicatie. Nu, ruim 13 jaar later, wordt dit concept nog eens empirisch getoetst en dan lijkt de grenzeloze organisatie in geen velden of wegen te bekennen…
The new age of innovation van C.K. Prahalad en M.S. Krishnan
Het nieuwste boek van managementgoeroe C.K. Prahalad en M.S. Krishnan gaat over drie kritische aspecten van innovatie en waardecreatie. Ten eerste zal waarde zal in toenemende mate worden toegevoegd en ontwikkeld met klanten (co-creatie). Dit fenomeen noemen ze N=1 (alle klanten willen een persoonlijke ervaring). Ten tweede bestaat er geen bedrijf op deze planeet die beschikt over voldoende kennis, vaardigheden en middelen die nodig zijn om waarde te creëren met klanten. Bedrijven moeten leren dat ze moeten samenwerken en gebruik maken van meerdere bronnen, zowel lokaal als globaal. Dit fenomeen noemen ze R=G (resource are global). Bedrijven moeten zich intern gaan richten op toegang tot bronnen, niet meer op het bezit van de bronnen. Dat levert te weinig focus en flexibiliteit op. Ten derde zijn de opkomende markten een bron van innovatie. Denk hierbij aan landen als India en China.
Puyt Consultancy per 1 oktober van start
Per 1 oktober 2008 start Puyt Consultancy met haar dienstverlening. We richten ons op de publieke sector met als thema’s ambidexter management, publiek opdrachtgeverschap, sociale innovatie en slimmer werken. Regelmatig zullen berichten worden gepost over de actualiteit, gerelateerd aan onze dienstverlening.