In de literatuur zijn geen nieuwe voorbeelden voorhanden van innovatief organiseren na 1995 (!). Specifiek: samenwerking in de productieketen. Wel worden iedere keer nieuwe management thema’s aangedragen, zoals kennismanagement, e-dienstverlening, rode en blauwe oceanen en natuurlijk sociale innovatie. Maar iets nieuws over innovatief organiseren vinden is behoorlijk lastig. Het meest recente voorbeeld over innovatief organiseren in de literatuur is de netwerk organisatie (De virtuele organisatie is een variant hierop). In een artikel genaamd Creating a strategic center to manage a web of partners (Lorenzoni, 1995) wordt een organisatie neergezet als een strategisch centrum wat zich bevindt in een netwerk van partners. De rol van een strategisch centrum is om de kritische partners te bespelen om uiteindelijk voor waardecreatie te zorgen (voor de klant). Klinkt mooi. Het belangrijkste punt is de onderlinge concurrentie. De zin ‘encourage rivalry between firms inside the network, in a possitive manner’ intrigeerde mij. Dit is een cruciaal punt, maar HOE DOE JE DAT DAN? Die vraag wordt niet beantwoord……
Tag Archives: vertrouwen
Gerrit Zalm: de moeilijkste managementklus ooit in Nederland
Deze uitspraak is van hoogleraar economie Arnoud Boot. De ronkende kop staat met chocolade letters boven de economie katern van Volkskrant van afgelopen zaterdag, met daaronder een foto van vice premier Wouter Bos tijdens de persconferentie over de samenvoeging van Fortis Nederland en ABN AMRO. Wat is er aan de hand? Het artikel beschrijft summier de opgave van de nieuwe topman van Fortis Nederland/ABN AMRO. En die topman heet Gerrit Zalm. Zalm is nog maar net financieel directeur bij DSB Bank, maar Dirk Scheringa laat hem ‘in het lands belang’ gaan. Bos heeft ervoor gekozen om zijn oude leermeester te vragen om de twee genationaliseerde banken te integreren, saneren en uit de bouwen tot een internationale levensvatbare bank. Dit is tegen de wil van de directies van ABN AMRO en Fortis Nederland. Bos kan daarom wel wat hulp gebruiken, want hij heeft de belastingbetaler beloofd dat de kapitaalinjecties (16 miljard euro) van de Staat rendement gaat opleveren (Concreet: de nieuw te vormen bankencombinatie wordt op termijn met winst verkocht). De enige succesvolle ervarings-deskundige is Gerrit Zalm. Hij nationaliseerde destijds KPN en heeft het met winst verkocht (ik geloof 13% rendement per jaar). Maar, wat maakt deze klus de moeilijkste managementklus ooit in Nederland?
Anorexiastrategie steekt weer de kop op in Nederland
De voorpagina van de Volkskrant van afgelopen zaterdag schreeuwde: Contractanten op straat. Grote ondernemingen als Heineken en DAF lozen hun uitzendkrachten. Volgens de krant is het de schuld van de kredietcrisis. Ik moest denken aan de bijdrage uit 2006 op Managementsite.nl van mijn bloglega Edwin Lambregts, wegkwijnen in de vallei des doods. Sinds zijn bijdrage lijkt er niet veel veranderd in Nederland. Het monster van de anorexiastrategie steekt weer haar kop op. In de handel en industriebranches wordt er nu gesneden in het flexibele werknemers-bestand, maar dit lijkt wel heel erg korte termijnpolitiek. Blijkbaar wordt er vergeten dat we over een tijdje ditzelfde personeel keihard nodig hebben en dan is het niet meer beschikbaar. De vergrijzing gaat gewoon door. De tijd om innovatief te ondernemen begint te dringen.
Jan Blokker: de positieve kant van wantrouwen en achterdocht
Na een dag college geven over geld, inflatie en de kredietcrises had ik in de trein even tijd om na te denken. Ik las de Metro en de NRC Next van vandaag en mijn oog viel op een column van Jan Blokker. In een paar woorden verwoordde hij waar ik het de hele dag al over heb gehad. Het vertrouwen in de banken moet helemaal niet worden hersteld. We moeten weer achterdochtig worden als beloftes worden gedaan die tegoed zijn om waar te zijn. In dit geval rentes van 5.25 procent of meer bij internet spaarbank Icesave, terwijl de rest van de markt daar ruim onderzit. Hoge rente betekent ook hoog risico. Niet piepen dus als het fout gaat.
Freddie Mac en Fanny Mae en het vertrouwen in kapitalisme
Omdat ik afgelopen week vroeg moest beginnen, zag ik maandagochtend het journaal van 7 uur. Naast de verwoestingen die orkaan Ike aanricht was er een persconferentie van Henry Paulson, de Amerikaanse minister van Financiën. Hij deed een bijzondere mededeling. De Amerikaanse overheid nam Freddie Mac en Fannie Mae over. Samen zijn ze goed voor de helft van alle hypotheken en kredieten die worden verstrekt in het binnenland. Wat hij er niet bij zei, was dat de regering vreest voor volledige anarchie door de kredietcrisis. De reacties op de beursen was bijzonder. De waarde van de dollar steeg en analisten spraken weer hun vertrouwen uit in het herstel van de Amerikaanse economie. Voor Nederland was dit ook goed nieuws. Een stijgende dollar is goed voor de export (37% van onze export wordt betaald in dollars, dus beleggers zijn blij). De wereldwijde kredietcrises heeft niet alleen ook effect op de inkomens van mensen, maar relaties komen ook onder druk te staan. Volgens de Engelse krant Telegraph stijgt door de kredietcrisis het aantal vrouwen dat op zoek is naar buitenechtelijke relaties. Hun echtgenoten werken langer door en zien af van sociale activiteiten. Vertrouwen in de economie en in elkaar wordt sterk op de proef gesteld.
Parabedrijfskundige kwakzalvers en het ietsisme
De huissocioloog van het Financieele dagblad, prof. dr. Anton Zijderveld, haalde vorige week behoorlijk uit naar medische en bedrijfskundige kwakzalvers en charlatans in het algemeen en de spirituele human resource management consultants (lees coaches) in het bijzonder. Individualisme wordt geradicaliseerd tot een semireligieus subjectivisme dat in de ziel zoekt naar authenticiteit, oorspronkelijk-heid, inspiratie en creativiteit. Wie echter door de theorietjes van deze kwakzalvers heen kijkt, ontdekt niets anders van een amateuristische, platte zielkunde die met allerlei dikke termen wordt opgedoft onder de algemene noemer ‘spiritualiteit’. Managers en medewerkers zijn het vertrouwen in de wetenschap (logica en rationaliteit) blijkbaar kwijtgeraakt en hierdoor is de deur opgezet voor deze rookmagiers. Minister Plasterk heeft uit afkeer van deze ontwikkeling in de maatschappij er zelfs een nieuw woord voor uitgevonden, het ‘ietsisme’. (Ik geloof niet in God, maar in ‘iets’). Op zoek naar jezelf en je innerlijke kracht en spirituele coaching is is zwang. Coaching is een snel groeiende bedrijfstak en iedereen mag zich coach noemen (Intermediair had in 2004 al een hilarische special hier over) . Prima allemaal, maar wordt een organisatie hier beter van op de lange termijn? Zijderveld eindigt zijn betoog met een de volgende oproep: De bedrijfs en organisatiekunde op nuchtere wijze academisch moet blijven en zich vooral niet mooier en succesvoller moet voordoen dan ze is en kan zijn.
Presenteren op de IPPC 2008 in Felix Merites
Jaarlijks wordt de International Public Procurement Conference georganiseerd. Dit jaar was het de beurt aan Nederland. De drie-daagse conferentie was door de gastheren van de Nevi Publiek en PIANOo georganiseerd in Felix Merites te Amsterdam. Een mooie lokatie, die voor de 300 deelnemers uit 43 landen goed te bereiken is. Het centale thema dit jaar was ‘Enhancing Best Practices in Public Procurement’. Afgelopen vrijdagmiddag mocht ik een presentatie geven over de short paper die ik samen met een collega had ingediend. Met onze bijdrage willen we een ander perspectief aanreiken in het publieke debat over de rol van publieke opdrachtgevers (inkopers). De rol van de publieke inkooppraktijk hebben we bekeken aan de hand van het boek Systems of Survival van Jane Jacobs.