Van prive naar zakelijk
Na de introductie van MSN werd er steeds verder ontwikkeld en kwamen de eerste sociale netwerken. Bepaalde sociale netwerken worden weer door specifieke doelgroepen gebruikt. Hyves is voornamelijk bedoeld voor pubers en LinkedIn, Plaxo en later Facebook richten zich meer op professionals (en zo vergeet ik nog 100 andere varianten). Vandaag kreeg ik een bijvoorbeeld eerste uitnodiging voor Naymz. In de geneeskunde noemen ze dit ‘me too’s’. Vele varianten van hetzelfde. En we zijn er maar druk mee. Wat interessant is hoe deze diensten aan de man worden gebracht. Een goed idee wordt eerst ‘gratis’ getest en ontwikkeld op een groep enthousiaste gebruikers. De gebruikers komen met allemaal wensen en goede ideeën en langzaam aan creëer je een behoefte en ontwikkel je een volwassen applicatie. Als je product redelijk is uitontwikkeld, dan ga je premium diensten (=betaald) aanbieden. Mooi businessmodel.

Hoe ontwikkel je een community?
Afgelopen jaar heb ik regelmatig gediscussieerd over de ontwikkeling van een interessant businessmodel voor online uitgevers. Je wilt graag dat je lezers/gebruikers graag weer terugkomen op je weblog/website en uiteindelijk wil je daar ook geld mee verdienen. In de marketing worden dan eerst doelgroepen geïdentificeerd. Die doelgroep wordt vervolgens gebombardeerd met reclame (de ‘schot hagel’ aanpak). Het zal vast wel werken, maar mij irriteert het heel erg. Als lezer/gebruiker haak je meteen af en komt nooit weer terug.

Wat werkt wel?
- Content is king (zorg voor een gestage stroom van nieuwe postings)
- Maak een soort programmagids voor je postings met vaste onderdelen per week
- Zorg dat je gevonden wordt op internet (laat je link/URL achter op verwante sites)
- Gebruik je sociale netwerken (blog syndicatie van het nieuws)
- Start een eigen community

Op 18 april 2008 ben ik op LinkedIn begonnen met een professional group voor het weblog Innovatief Organiseren.nl Het was een nieuwe mogelijkheid die ik maar ben gaan uitproberen. Ik heb wat mensen een linkje gestuurd om lid te worden. In het begin ging het heel langzaam. Af en toe eens een aanmelding. Nu 8 maanden later zijn er 335 leden. En elke dag komen er weer 1 of 2 aanmeldingen bij. De groei is klein, maar gestaag.

Wat is nu de crux om de community draaiend te houden?
- Probeer niet top down te sturen (de community stuurt zelf)
- Organiseer ‘meet and greets’ (een borrel/workshop/seminar)
- Zorg voor voldoende nieuwe informatie (boekbespreking/actualiteit/praktijk, etc.)
- Faciliteer de mogelijkheid om onderling te kunnen discussiëren
- Praat met je vrienden, kennissen, collega’s en zakenpartners over het netwerk
- Treed met de ideeën uit de community weer naar buiten (spreekbeurt/publicatie, etc.)

Dit is natuurlijk een rijtje met praktijkervaring, er wordt ook serieus onderzoek naar gedaan. Voor wie meer wil weten kan even kijken naar de serie op op Frankwatching;

Deel 1: Hoe start ik een online community?
Deel 2: Gebruikers en co-creatie bij online communities
Deel 3: Succesfactoren van een online community

Bron: YouTube, Did You Know 3.0 versie 2008

Share your story
Een gouden vondst van de adviseurs van Obama. Vraag de natie om even snel een leuk verhaaltje met een leuk plaatje te uploaden en je hebt een eindeloze voorraad bruikbare illustraties voor toekomstige speeches. Persoonlijk vind ik dit soort anekdotes die politici gebruiken in hun speeches erg geforceerd, maar Obama zal het ongetwijfeld overtuigend kunnen brengen.

Share your vision
De site appeleert sterk aan de American dream. Life, liberty and the pursuit of happiness. De Amerikaanse kiezer wordt hier uitgenodigd om aan te geven aan welke onderwerpen de Obama regering aandacht moet schenken (de agenda van de Obama regering staat ook al online…).

Samenvattend moet ik zeggen dat de Obama regering wel het signaal afgeeft dat ze de kiezers willen betrekken en actief de discussie zoeken. Door crowdsourcing krijgen ze input over wat er leeft onder de Amerikaanse bevolking. Ze hoeven er natuurlijk nog niet direct naar te handelen. Tevens is het natuurlijk een prachtig medium om allerlei experimenten met directe democratie te gaan uittesten (op beperkte schaal).

Maar goed, toen ik gisteren weer een aflevering zag van Yes, prime minister (uit de jaren 80), dan moet ik het nog allemaal maar eens zien. Het ziet er allemaal veelbelovend uit, maar hoe pakt het uit in de praktijk?

De managementmodellen van de toekomst

Het laatste boek van CK Prahalad en MS Krishnan noemt ook het voorbeeld van Starbuck. Net als iGoogle en Lego Mindstorms NXT leveren deze organisaties een ‘ platform’ . De klant/gebruiker kan op het platform zelf zijn/haar ‘experience’ vormgeven. Volgens deze managementdenkers verschuiven we van de ‘product- and services’ economy naar de ‘ experience economy’. Op zich interessant, omdat het ook aansluit bij de drie elementen van de nieuwe managementmodellen, die de Nederlandse managementdenker Mastenbroek afgelopen week noemde. De 3 elementen zijn;

1. Direct Toepasbaar
2. Simpel
3. Gericht op het primaire proces mét aansluiting op direct resultaat

Hoe werkt share your idea van Starbucks?

Er zijn drie hoofdcatergorieën (Products, Experience en Involvement). De categorieën worden weer onderverdeeld in totaal 13 subcategorieën. Nadat je bent geregistreerd kun je simpelweg een idee posten. Je geeft aan in welke categorie het valt en dan wordt het gelezen door de community, die hier vervolgens op stemt. De ideeën met de hoogste waardering worden bekeken door de Idea Partners (medewerkers van Starbucks met een bepaalde expertisegebied).

Actuele voorbeel van Products

Wat is een beter moment om een nieuw product te lanceren dan op ‘Election day’. Op Thanksgiving heeft Starbucks de Starbuck Thanksgiving Blend coffee in heel Amerika gelanceerd. Een idee wat is bedacht door de community. Tijdens de lancering was de koffie natuurlijk gratis.

Actuele voorbeeld van Experience

Starbucks heeft recent het sociale netwerk Volunteer to Volunteer (V2V). Het is de bedoeling dat community leden hun in hun eigen buurt (maar ook wereldwijd) sociale activiteiten ontplooien, zoals fietsen, recycling, milieubewustzijn, de wasmachine gebruiken. Allemaal in de locale Starbucks. De wervende tekst beschrijft dit idee als volgt: This community was built for Starbucks customers and partners who are passionate about making a difference in the world.

Actuele voorbeeld van Involvement

Een idee van de community was de introductie van zgn. GOOD Sheets. Een a4′tje met een gespreksthema als ijsbreker als je een praatje wilt maken met andere koffiedrinkers. Maar, niet alles wat leuk lijkt op de tekentafel is een succes in de praktijk. Op 11 september 2008 werd de eerste Good Sheets geïntroduceerd. Thema’s die op de Good Sheets werden aangereikt waren CO2 emissie, gezondheidszorg, benzineprijzen, immigratie en vorige week kwam de 5e GOOD Sheet binnen met als thema de economie…. De aanname bij dit idee is dat er mensen zijn die met elkaar willen praten en dat de logistiek van de GOOD Sheets goed werkt. De commentaren op de site zijn dan ook niet mals. Maar goed, 9 van de 10 innovatieve ideeën mislukt. Dit idee kan weer terug naar de tekentafel.

Platforms, experience, communities, etc. Op zich lijkt het erop dat de 3 elementen van Mastenbroek bij de drie hoofdgroepen van toepassing zijn. Alleen blijf ik het ongemakkelijk vinden dat niemand meer lijkt te realiseren dat het gaat om goede koffie tegen een betaalbare prijs.

Hoe werkt Digg?
Het systeem werkt als volgt. Als je een nieuw bericht ziet wat je leuk of belangrijk vind, dan klik je op digg. De berichten met de meeste stemmen worden automatisch gepromoveerd naar de voorpagina. Dat is tenminste de theorie. Om een indruk te geven, op Digg verschijnt gemiddeld elke 7 seconden een nieuw bericht. De lezers moeten door een moeras van informatie waden, voordat ze de leuke en interessante berichten kunnen vinden. Daarom hebben een aantal actieve gebruikers (top users) een paar slimme scripts geschreven, zodat je berichten van vrienden sneller kunt vinden en diggen. De gevolgen laten zich raden. De meest actieve groep gebruikers heeft het nieuws op Digg gemonopoliseerd. Alleen de berichten van de top 1 procent van de gebruikers haalt nog de voorpagina. Door de ingreep van het management van Digg is de discussie over de grenzen aan crowdsourcing weer opgelaaid.

Crowdsourcing is een neologisme. Het is een beschrijving van een taak die normaal gesproken wordt uitgevoerd door een medewerker of een aannemer die nu wordt uitbesteed aan een grote groep mensen, in de vorm van een oproep. (bron: en.wikipedia.org).

Dit fenomeen wordt door web 2.0 toepassingen (RSS, blogs, communities, etc.) steeds eenvoudiger. De term is gelanceerd door Jeff Howe in het artikel “the rise of crowdsourcing” in Wired Magazine (juni 2006). Sindsdien is het een algemeen geaccepteerde term die door bloggers en journalisten wordt gebruikt, omdat het de toepassing van de zgn. web 2.0 toepassingen voor massale online samenwerking mooi illustreert. Perfecte directe democratie. De massa bepaalt wat van waarde is.

Voor een mooi overzichtsartikel over crowdsourcing, zie Innovatief Organiseren.nl

De online gemeenschap reageerde verdeeld op de ingreep. Aan de ene kant waren de actieve gebruikers beledigd, omdat ze als beloning voor het groot maken van de site nu ineens verbannen worden en aan de andere kant juichen gebruikers dat er eindelijk eens opgetreden wordt tegen de nieuws oligarchen. Dezelfde discussie speelt ook voor het bedrijf Wikipedia. Op het blog augment social cognition (een zeer lastig te lezen site over de manier waarop groep denken en herinneren, van het Palo Alto Reseach Center) staan grafiekjes, waaruit blijkt dat de administrators van Wikipedia meer dan 50 procent van alle berichten bewerken. Ze hebben dus veel macht. Zoals Chris Wilson van Slate magazine begin dit jaar al in zijn artikel ” The Wisdom of the Chaperones; Digg, Wikipedia, and the myth of Web 2.0 democracy”. schreef. Het idee dat er miljoenen internetgebruikers bij de inhoud van Wikipedia betrokken zijn berust op een misverstand

Digg profileert zich als de markleider op het gebied van nieuws democratisering. Deze ingreep lijkt dit imago en het crowdsourcing businessmodel ernstig te beschadigen. De echte reden achter de ingreep lijkt volgens analisten het tevredenstellen van nieuwe investeerders. Het nieuws op de voorpagina werd volgens hun al tijden gemanipuleerd en deze ingreep lijkt de logische volgende stap. Wordt het crowdsourcing business model hiermee geliquideerd? Misschien niet, maar er moet snel iets bedacht worden, anders zal Digg heel snel verdwijnen.

Wat kunnen we leren van de case Digg.com?
Waardering is de dominante drijfveer in sociale netwerken. Sociale netwerken bestaan bij de gratie van vrijwilligers. De vrijwilligers vinden erkenning en waardering belangrijk, zeker omdat ze veel vrije tijd beschikbaar stellen en ze niet worden betaald. Actieve gebruikers vinden een hoge notering in een overzichtje een statussymbool. (bijvoorbeeld aantal berichten gepost, aantal keren bekeken, aantal vrienden, etc.)

Sociale netwerken hebben aandacht nodig. De actie van Digg.com illustreert dat we nog steeds worstelen hoe we gebruikers op een eerlijke manier kunnen inzetten in het redactionele proces. De afweging tussen gebruikers democratie en het tevreden stellen van investeerders (oligarchie) in het voordeel van de investeerders kan wel eens uitdraaien op een korte termijn beslissing (win the battle, lose the war).